Tabii uzman değilim ancak benim bildiğim kadarıyla kandırılıyorsunuz. Şahıs firmasının en üst gelir vergisi dilimi %40.

Yaptığınız işi bilmiyorum ama %20 KDV üzerinden fatura kesiyorsunuz desek;

KDV dahil tutar 120 TL desek;

(120 - KDV - masraflar) * 0.4 : max gelir verginiz olur. Kalan 0.6 lık kısım net kazancınız olur en kötü seneryoda.

Bahsedilen otel, yemek, ulaşım ve diğer masraflar bu kısımdan düşer. Masraflar kısmı ne kadar yüksek olursa vereceğiniz gelir vergisi o oranda düşük olur. Ancak 1e 1 değil tabii. İki seneryoda örneklendirelim

120 - 20(KDV) - 40(masraflar toplamı) * 0.4 : 24 TL vergi verirsiniz net kazancınız 36 TL olur.

Masraflarınızı artırırsanız

120 - 20(KDV) - 60(masraflar toplamı) * 0.4 : 16 TL vergi verirsiniz net kazancınız 24 TL olur.

Yani yaptığınız fazladan 20 TL KDV hariç masrafın sadece 12 TL si direkt sizin cebinizden çıkmış gibi olur, 8 TL si vergiden düşülür. Ancak öyle kara geçmek falan çok olacak şeyler değil. Bir de her masrafınız vergisel olarak giderleştiremezsiniz. Muhasebecinize danışmak en iyi yöntem.

vergiden düşme tam olarak öyle değil.

100 tl kazandın diyelim. normalde kazanç gelir üzerinden veriliyor.
30 tl de harcama yaptın iş için bunu gider olarak gösterdin. 30 tlnin içinden de 5 tl kdv ödedin diyelim.
gelir vergisini 75 tl üzerinden ödersin. vergi öderken de daha önce ödediğin 5 tl vergi ödeyeceğin kdv tutarından düşer.

yanlışsam düzeltin.

Abi muhasebeciye sormak en iyisi de yüzde 99 şöyle bir olay yaşanıyor gibi;
youtu.be

10 sterlinlik harcamada siz nasıl 10 sterlin geri iade alıyorsunuz hangi vergi sistemi size böyle herşeyi yüzde yüz ödüyor dünyada.
O ödediğiniz 10 sterlinden sallıyorum 2.4unu falan vergiden "düşersiniz", vergi iadesi olmaz. Kısacası ileride 10 sterlin vergi çıkarsa 2.4 düşer 7.6 ödenir.

Harbiden attığım video olayı yaşanıyor gibi. Eşiniz tax write off ile write offu karıştırmış gibi =d yani eşinizin mantığı ile yarın şirkete diye ferrari alırsanız devlet iade edecek size parayı=d
Bir de misal muhasebeci çok merak ettim sizin otel harcamalarını falan devlete ne diye yazacak? Freelance olarak konferans vardi, seminer vardı falan mi diyeceksiniz?
Yani çok bilgim yok ama yapay zeka bile güldü olaya. Bence ciddi sıkıntı var =d vergi işleri Türkiye'de ciddilesmeye başladı, ben olsam hemen muhasebeci ile görüşürüm.

Ustune para da veriyor mu kartin?

parayı iş kartından harcamanın bir önemi yok, fatura veya fiş alarak bunu masraflaştırmak gerekiyor. bu masraflar içinde kabul edilen ve edilmeyenler var.

bildiğim kadarıyla ingilterede zaten belli bir limite kadar vergi yok. türkiyede ise kardan artan oranlı vergi alınıyor. %15-%40 arası bu dilimler değişiyor.

özet para harcamıyor değilsiniz. ama harcadığınız para masraf olarak ödenecek. verginin bir kısmını (%10-20) düşürüyordur) muhasebeciniz en net yanıtı ve hesabı çıkarabilir.

TR için anlatıyorum. UK'de de yaklaşık aynıdır. normalde, masraflar düştükten sonra şirket 100 lira kar eder ve bunun %40'ını, yani 40 lirasını devlete vergi verirsiniz, 60 lirasını da cebinize atarsınız. sonra gidersiniz bu 60 liranın 10 lirası ile hamburger alırsınız. elinizde hamburger yedikten sonra 50 lira kalmış olur.

eğer doğrudan şirket üzerinden alırsanız bu hamburgeri, şirket 100 lira değil, 90 lira kar etmiş olur (vergi öncesi) sonra bu 90 liranın %40'ını, yani 36 lirayı vergi olarak verirsiniz ve kalan 54 lirayı cebinize atarsınız. hamburgeri zaten yemiştiniz, cebinizde 54 lira kalmış oldu. (KDV meselesine hiç girmedim)..

yani harcadığınız paranın %100'ünü geri alamazsınız, sadece matrahtan düşersiniz, vereceğiniz vergi azıcık düşer. %40'ını geri alabiliyorsunuz gibi düşünebilirsiniz.

Eğer bu kart gerçekten işletme hesabınsa ve sen sonradan muhasebecine bütün restoran, otel ve tatil harcamalarını "iş gideri" diye verirsen, muhasebeci bunların önemli kısmını reddedebilir veya açıklama isteyebilir.

Benim dışarıdan gördüğüm şey şu:

Eşin seni dolandırmaya çalışıyor gibi bir sonuç çıkaramam.
Ama vergi mantığını yanlış biliyor olabilir.
Ya da "nasıl olsa bir kısmı vergiden düşüyor" gerçeğini "devlet bütün parayı geri ödüyor" şeklinde aşırı basitleştiriyor olabilir.

Şu cümlesi özellikle alarm veriyor:

"Aslında şu an para harcamıyoruz."

Hayır, para harcıyorsunuz.

Vergiden düşülebilen bir masraf bile olsa para harcanıyor. Sadece vergi yükü biraz azalıyor.

Ben olsam şunu sorardım:

"Tam olarak HMRC'nin hangi kuralına göre Türkiye'deki bu otel, yemek ve taksi masraflarının tamamı iş gideri sayılıyor?"

Buna net ve teknik bir cevap veremiyorsa, büyük ihtimalle konu vergi bilgisinden çok varsayım seviyesindedir.

sSence böyle bir sey olsaydi herkes sirket karti üstünden yasamaz miydi? vergi iadesi öyle bir sey degil ki siz fisleri gider olarak gösterdiginizde muhasebeci wtf diyecek. uzun zamandir sirket kartiyla ödenmis gercek is yemekleri bile masraf olarak yazdirilamiyor artik.

harcadigin 100 lirayi gider olarak gostermek, 0 lira harcadigin anlamina gelmiyor asuhdaushda.

vergilenebilir gelirinden dusuluyor o 100 lira. bu kadar. atiyorum 80 bin lira uzerinden vergilenecegine 79900 lira uzerinden vergilendiriliyorsun.

Mizojeni yapmak istemiyorum o yüzden genelleştirmeyeyim ama hanımınızın finansal tavsiyeleri ile devam ederseniz görünüşe göre kredi kartı ekstresi geldiğinde acaba tatil yapmasa mıydık diyeceksiniz.

Önceki cevaplarda da açıklanmış. Gider göstermek demek vereceğiniz verginin düşmesi anlamına geliyor. Yani tüm harcamalarınız şirket gideri olarak kabul edilse bile en iyi ihtimalle yüzde 40 gibi bir indirimle almış olursunuz. Ki bu da mümkün değil aslında.

Aslında para harcamıyoruz, üstüne bir de para alıcaz olayı Türkiye’deki kanunlara göre yok. İngilterede var mıdır, hiç sanmıyorum.

Spor salonu aidatı?

Hedefim maaşın yüzde yirmisinden fazlasını vermemek. Dışarıda yeme içme hariç, kedilerin mama ve kum masrafı dahil.

Öyle bir kendi giderim su, gezme giderim bu diye bir sey diyemem cünkü hesap yapmadim hic ama (esimin maasi + benim maasim) toplaminda 30%'unu biriktiriyoruz. biraz ihtiyactan fazlasini harciyoruz bir de. gereksiz harcamamiz olmasa rahat 50% biriktirirdik.

kozmetikle kuaförün farkını anlayamadım. zorunlu ya da zevke bağlı harcamalar olarak mı ayırmak istediniz? o zaman kuaför de ilk kategoride olmalı.
bir sene öncesine kadar maaşım kadar kk borcu ödeyerek ayı tamamlıyordum (zorunlu+zevk). bir senedir çalışmıyorum. bu süreçte, çalıştığım zamanki maaşımın 1/3'i kadar bir gelirim vardı; yine ucu ucuna kapatıyordum. gelecek ay tekrar çalışmaya ve full maaş almaya başlayacağım; kısa sürede eski düzene dönerim diye düşünüyorum.
özetle bende gelir=gider oluyor; valla benim bi suçum yok :P

%5 değildir.

Kişisel harcamam çok az ayda belki 1 kitap 6 ay da bir tişört. 4 günde bir belki kahve. Para kalmıyor bunlara.

paran varsa, verdigin para uzmeyecekse al, elden cikarmak istersen satilabilecek bir sey mi? .kisiye gore degisir, ben cok manasiz buluyorum takilari misal.

@camu, 18K altin oldugu icin elden rahat cikarilir. bu kadar olmasinin sebebi de designer parasi aslinda. verecek param var mi? var. bir seyler almak icin kenara ayirmistim o parayi zaten ama bir mala ederinden cok fazla vermek düsündürdü.

3 ay beklemek için çok uzun bir süre; 2 ay 29 gündür takıyor olurdum şahsen.
ben de çok sevdiğim bir sanatçının müzesinde bir kolye gördüm. gümüş olmakla birlikte olası altın versiyonunun ederinden fazlaydı. bir gece düşündüm; ertesi gün gidip aldım (yurtdışındaydım; fazla vaktim olmaması da kararımın hızında etken oldu açıkçası). iyi ki de öyle yapmışım. çok sık takmıyorum kıyamadığımdan ama takınca hissettiklerim paha biçilemez.
diğer yandan yaklaşık benzer fiyata çok bayılarak almadığım altın bir kolyem var; aldığımdan beri iki kez takmış değilim.
bazen böyle beğeni ile maddi değer ya da bizim ona yönelik algımız kesişmiyor ama manevi değer de bir o kadar önemli bence. güle güle kullanın :P

@siztah, kolyeyi girit'te gezerken görmüstüm ve sonra internette ne kadar aradiysam da bulamamistim. kuyumcunun adini falan da almamistim ama sonra almadigima pisman olmustum :) bugün tesadüfen girit'teki o kuyumcunun hesabi cikti karsima instagram'da. o kolyeyi bugün itibariyle yeniden buldum yani. ama evet, 3 aydir düsünüyordum.
galiba alicam :)

yani bu da almanız için işaret değilse nedir, bilemiyorum :)
yalnız alacaksanız 28'inden önce alın; yoksa kasım'a bırakın. susan miller öyle diyor :P

soruya cevap değil ama çok merak ettim. nasıl bir kolye?

Al gitsin

Ben de kolyeyi merak ettim

Saçma soru ortaya. 1000 eyro kolyeye vermek için aylık gelirinin bilinmesi gerek. Sana bağlı...

hayatimda hic kolye almadim kendime. ama cok istedigim saati 4 bin dolara aldim. sadece surekli takacagim bir seye o kadar para veririm gibi. yani koleksiyonumda dursun diye bi aksesuara o kadar para vermem.

Türkiye' de satılsa 400-500e alabileceğiniz 18 ayar altın kolyeyi merak ettim.

çok beğendiysem ve 3 aydır kolyedeyse aklım, verecek param da varsa kesinlikle alırım. ilerde paraya ihtiyacım olursa da satarım ya da hevesimi alır sıkılırsam.

Ben de çok beğendiysem alırdım. Bir de tr'de yaptırmayı deneyebilirsiniz, bikaç yerden fiyat alın modeli gösterip. Ona göre kararınız iyice şekillenir. Fiyat çok uçuksa yaptırırsınız, değilse alır geçersiniz.

@kumandanim, 400-500'ü ben kafamdan bictim, belki 600-700'dür ama sonucta demek istedigim türkiye'de ederinin o olmadigi ve o fiyatin esasen tasarima gittigi. Butik ürün kolyesi sonucta. 500€ da az bir para degil günlük kullanima kolye almak icin. www.cilekkuyumculuk.com gayet var o civarda kolye.

kolyeyi aldim bu arada. önümüzdeki hafta avusturya'ya postalayacaklar.

doğru karar :D güle güle kullan

gule gule kullanin! cok iyi yapmissiniz. eger paylasmak isterseniz, ben cok isterim bir fotosunu gormeyi! :)

iyi ki almışsın. destekliyorum :) güle güle kullan.

Bosna güzel. Gezecek çok yeri var. Gezmesi kolay.

Sırplar da iyi, Bosna gibi.

Azerbaycan hakkında bir bilgim yok ama dağ tepe gezeceksen tavsiye ediliyor.

Gürcistan'da büyük şehirleri gezmek kolay. Küçük yerler ve taşra zor olabilir. Dil sıkıntısı çekersin.

BAE'ye bir insan iş harici neden gider gerçekten bilmiyorum.

Ürdün'e ara ara İran füze yolluyor. Şehir merkezlerini değil, Amerikan üslerini vuruyor ama İran füzesine ne kadar güvenirsin?

Fas'ta acemi adamı ayakta öperler, turla git.

Mısır'da Fas gibi, çok güzel öperler. Turla git.

Bosna ve Sırp en temizi bence.

Gittiğim ilk ülke Sırbistan. Belgrad tavsiye ederim.

fas ve misir'i ilk yurtdisi tatili yaparsaniz bir daha sittin sene yurtdisina cikmazsiniz. fas, misir, libya, tunus gercekten baslangic seviyesi icin degil. sümük gibi yapisan esnaf, sürekli arka sokaklara cekmeye calisan insanlar, yolunacak kaz muamelesi görmek, taciz falan tek günde 50 defa karsiniza cikacak seyler. güvenli ülke tercih edin. gürcistan olur, sirbistan olur.

bosna cidden cok guzel.

belgrad
novi sad

avrupa tadında şehirler

Azerbaycan harika, ilk gezi için çekinmeden tercih edebilirsiniz. Pek çok açıdan ilk ziyaretler için Türki cumhuriyetler ve balkanlar iyi ve rahat olur.

.

Sizin de cevaplarınızdan sonra Bosna ve/veya Sırbistan'da karar kıldım. 4 gece 5 günlük bir periyotta Saraybosna, Mostar + Belgrad, Novi Sad fazla sıkışık olur mu sadece birisini mi seçmek daha iyi olur? İki ülke arası geçiş için otobüs harici pek seçenek yok gibi o da 7-8 saat sürer diyor gemini

süre uzun sayılır 5 gün (en azından benim için) bunu ve mevsimi düşünerek karar vermek lazım. fas'a cidden merak varsa gitmek için ideal bir mevsim olabilir. sırbistan olursa 2-3 şehir görmekte fayda var, ben aynı yerde durmaktan çok sıkıldığım için belki de. mesela 5 gün saraybosna'da kafayı yerim ben :) bunları göz önünde bulundurmak lazım.

Belgradla başlamıştım ben de iyi bir başlangıç.

Bosna

Seçenekler arasında yoktu ama Arnavutluk Tiran derim .
ben ilk yurtdışı seyahatimi Tiran'a yapsaydım çok rahat ederdim . vizesiz sadece pasaportla ve flypgs ile ucuz uçak bileti bulma avantajıyla gidilebilir . konaklama da şehrin merkezi iskenderbey meydanı çevresinde çok ucuz . havalimanından bu meydana her saat başı Luna isimli servis mevcut . yani uçağınız gece yarısı bile olsa servis var ve sadece 4 euro
Tiran'da bir şey yok diyenler için Durres ve Ksamil'e ulaşım çok ucuz ve kolay . Durres 30 dk mesafede otobüs ile 200 TL gibi komik bir rakamla gitmiştim nufusun çoğu italyan ve cafeler falan harika .

sırf düğünde takmak için gerçek inciye gerek yok bence. ha gerçi hiçbir zaman için gerek yok bence.

insanların hayvan yemelerini bir nebze anlıyorum ama hayvanları öldürerek giyinmelerini ve süslenmelerini anlayamıyorum.

Plastik boncuk seyler kotu durur, biraz anlayan biri icin oldukca cirkin bir goruntu olur. Gonderdiginiz linkteki inci ise gayet guzel orta kaliteli ve fiyati da iyi diyebiliriz.

gercek inci demisler ama kültür incisi bu, yani gercek gercek inci degiller. gercek inci gramla satilir ve kum incisi diye gecer. kültür incisini havuzda yetistiriyorlar. plastik degil tabii ama kum incisi de degil tabii.
kum ve havuz incisi vücut isisiyla büyürler. tipleri birbirlerinden farkli olur. kültür incisi ya da kum incisinin plastik olmadigini en iyi dis testiyle anlarsiniz. bir inciyi alt disinize degdirip sürtün, eger disiniz üstünde kumumsu bir his yaratiyorsa o inci plastik degildir. kuyumcularda böyle test ederim inciyi.

Aslinda urunun kultur incisi oldugu belirtilmis linkte evet, fakat kultur incisi de zaten gercek incidir. Denizde veya okyanuslarda bulunan inciler gunumuzde cok nadir bulunan, cikartilmasi cesitli sekillerde sinirlandirilan incilerdir, piyasada bulabilmek oldukca zor ve fiyatlari da bir o kadar pahalidir. Kum incisi ise denizde bulunan incilerin piyasada en yaygin bulunan cesididir boyutlar 2-3 mm civarindadir, gramla satisi ise yuksek fiyat politikasinin sonucudur. Cok pahali olmak zorunda degildir.

Bir inci labratuvar uretimi veya plastik olsaydi onun gercek olmamasindan bahsedebilirdik. Ancak bu haliyle gercek inciden bir farki yok, tipki ciftliklerde yetisen balik ve tavuklar gibi dusunebilirsiniz.

Bir boncuktan vazgeçebilecekseniz orjinal inci kalsiyum karbonattan ibaret olduğu için tuz ruhuna daldırırsanız anında köpürüp çözünür. Plastik ise tepki vermeyecektir, ama en azından iyice temizlenmiş olur.

hicbir ise yaramayan amerika'nin sifirdan turettigi sektorlerden biri bu cbd sektoru.

kas eklem agrilari icin tavsiye ttiler bir sure kullandim.
hicbir boka yaramiyor +1
THC sart, onu cikarttin mi geriye zeytinyagi kaliyor.. :D

ben 2019'dan beri doktor bilgisi dahilinde kullaniyorum. siz ne amacla kullanmak istiyorsunuz bilmiyorum ama benim durumumda hayat kurtarici etkisi oldu. CannabiGold kullaniyorum %10'luk. ilk basladigimda %30'luk kullaniyordum, yavas yavas azalttim.

yanıtlar için teşekkürler arkadaşlar. sabahtan beri bakıyorum o kadar da endüstriye hizmet eden bir ürün değil gibi geldi @antikadimag

kullandığın yağın etken madde oranı nedir acaba bunu hatırlıyor musun @cooperr? thc'ye aşina biri için düşük dozlar sinek ısırığı gibi gelmiş olabilir mi acaba?

bu ürünlerin hasını kullanabilmek için illahi yurt dışından temin etmek gerekiyor sanırım. ty ve amazonda birkaç ilan gördüm ama max %5'e kadar bulabildim @konusma ben konusuyorum daha bitirmedim. bir de başka bir sitede %24 buldum ama şu an ön siparişte diyor belki aradığımı orada bulurum thclikit.com
antikadimag

cooperr

konusma ben konusuyorum daha bitirmedim

hafif basladilar sonra giderek orani yukselttiler, en sonunda da kabiz oldum. tuvalet isi ciddi sikintiya girince bu sana yaramiyor dediler kestik.

THC'ye asina degilim, 44'e girdim sigara bile icmisligim yok, esrar hic icmedim.

Önceki duyurunuza da bir göz attım. Cevap vermemiş olmama şaşırdım açıkcası, okuduğumu hatırlıyorum. Neyse;

- Ben haksız falan bulmuyorum, tamamen savunmasız bir yaştaki çocuk için endişelenmek falan gayet normal.
- Çocuk kafasından o kadar senaryo üretemez, birşeyler görmüştür, kendisine ya da başka çocuklara falan, belki çok çok sert yapılmıyordur ama bu senaryolar oluyor demek ki. Benim çocuk gitti bir ara hiç öyle şeyler görmedik.
- Bende galiba hafif kaygı bozukluğu var, kreşe giderken sizin gibi aklıma gelince rahatsız oluyordum ama bazen tabii günün akışına dalıp gidiyor unutuyorsun. Hiç kimse %100 güvende değil, kaza bela herşey olabiliyor. Ben içimin rahat etmediği yere vermem açıkcası kim ne derse desin.

Kesinlikle normal değil bence acil değiştir kreşi

başka velilere ulaşma şansınız var mı? benzer şeyler konuşuluyor mu? evet uydururlar ama 3 yaş için düşününce bu anlattıkları gördüğü şeyler gibi geldi.

2-3 yas yalan söylenmeye baslanan yaslar ama 4 yasa kadar bu bahsettiginiz sekilde birini zan altinda birakmak icin yalan söyleyemiyorlar.
bana cok sus gözüktü bu durum. cocugu ciddiye almali bence bu durumda kesinlikle.
kolye seklinde recorder oluyor. mesela su: amzn.eu 8GB olani 100 saat kayit yapiyor. size 8-10 saat bile yeter muhtemelen.

ben olsam söyle yaparim. konusulanlari es zamanli bana ileten ve ayni zamanda kaydeden bir cihaz alirim. gerekirse iki cihaz alirim, biri kaydeder, biri telefon gibi konusmalari bana iletir saniyesinde. sonra isten izin alirim. özel kolyesini kimseye göstermemesini cocuguma siki siki tembihlerim ve boynuna takip krese yollarim. sonra kresten cok uzaklasmam. sakin bir yere oturur konusmalari dinlerim. en iyisi hatta krese yakin bir ara sokaga ceker, kahvemi sandvicimi alir arabada oturur dinlerim. tehlike sezdigim an (ögretmenin kolyeyi fark etmesi ve cikarttirmaya calismasi, cocuguma vurmasi vs gibi) krese döner cocugu alirim. sonra acikcasi izinsiz kayittan yasayacagim sorunlari umursamadan o kresi darmadagin ederim.

Merdiven altı bir yer değilse bi kreşte şiddet olayı olması uzak ihtimal bence. Referansları nasıldı mesela? Öğretmen kaç yıldır orada? Başka veli, eski veli tanıyor musunuz? İkinci çocuğunu da oraya gönderen var mı? Yani öğretmen beş senedir orda ise ve şiddet gösteriyorsa bunun ortaya çıkmaması imkansız. Ama kreş yeni açılmıştır, öğretmen yenidir, olamaz mı derseniz olabilir tabi kiz

Benim kızım 4 yaşında. Yalan söylüyor. Ama bu yalanları anlayabiliyorum ben. Normal şartlarda eğer gitmek istemiyorsa kreşi kötüleyecek şekilde yalan söylemesi anlaşılabilir. Ama saate bak cümlesi düşündürdü beni. Kafasından uyduramaz bunu. Bir de üç yaşındaymış yani o kadar planlı yalan söyleyemez gibi geldi. Dört yaşta seviye atlıyorlar o konuda. Ben olsam diğer velilerle bi iletişim kurarım, sonra da idareye giderim.

Okul kapısında kim karşılıyor? Öğretmeni mi? Koşarak sarılıyor mu mesela? Yani çocuk gerçekten öğretmeninden aşırı olumsuz davranış görüyor olsa kapıdan içeri girmez gibi geliyor bana.

prnt.sc

gorunuyor sikinti yok

Bende de görünmüyor. Macbook Air M3 Brave ve Safari ile denedim.

evet benim de safari ve gorunmuyor.

Safari ve firefox ile denedim. Ne telefonda ne bilgisayarda görünüyor. Düzeltilmeli.

Chrome, gorunmuyor.

kobilerin neredeyse tamamı bunu akrabalarına yapar.
işler yok, eskisi gibi değil, sıkıntıdayız, bir sürü alacaklar var ödemiyor batıyor derler 1 ay sonra en iyi otelde tatilde görürsün, 6 ay sonra arabayı yenilemiştir.

kiradaki evlerini neden ve nasil akraban, arkadasin bilsin mesela? ya da maasini? ya da üstündeki arsayi? sen söylersen bilirler, ama söylemezsen merak eder dururlar anca.
bizi taniyan kimseye surada da su evimiz var dememisizdir.

10-20-30 villadan bahsediyorsak, gizlemek çok zorlaşıyor.

Ne gizle,ne göster,orta karar iyidir.kendi yağında kavruluyor imajı yeterli.yoksa ya adamdan saymazlar, ya duruma göre borç harç vs istekleri gündeme gelebilir,belki.tabi her insan aynı değil,ama akraba var akrep var,öyle diyeyim.

Aklıma gelen Hüseyin Rahmi Gürpınar.

enver gökçe
füruzan
selim ileri
ferit edgü
vüsat o. bener
halikarnas balikcisi. bircok duyuruda yazmisimdir burada, "mavi sürgün" türk dilinde verilmis en mükemmel eserlerden biridir.

Tabii ki oguz atay

türkçe kullanımı konusunda en beğendiğim yazar refik halit karay. sürgün adlı kitabını tek nefeste okumuştum. çok güzel kullanıyor türkçeyi.

Türkçe'yi en güzel kullanan yazar ifadesi bence biraz iddialı çünkü adı yazılmayanlar olacak ve bu onlara büyük haksızlık.

Yukarıdakilere katılmakla birlikte, ben henüz adı geçmeyenlerden Muzaffer İzgü ve Aziz Nesin'i de eklerim buraya.

Son dönemde okuduğum hüseyin rahmi ve iki gözümüzün çiçeği yaşar Kemal

Ahmet hamdi Tanpınar

sevan nişanyan, kadir mısıroğlu.

siz onlarla zor şartlarda büyüdünüz. bir de çekingen bir çocukmuşsunuz ve hala öylesiniz. onların baskıcılığı, sizin sessizliğinizi daha da artırmış. sizin açınızdan bakıldığında durum çok yorucu, çok bunaltıcı, çok can sıkıcı, çok sinir bozucu...

ancak ben buradan baktığımda korkunç bir durum görmüyorum. kimseden korkmanıza, çekinmenize gerek yok. reddettiğiniz durumlarda haklısınız ve daha fazla reddetmelisiniz. evinize almayın. sağlıklı ve düzgün insanlar olsaydı, aileden biri birkaç gün kalabilir diyebilirdik ama değiller. evi ahıra çevirmek nedir? abimin akrabası dediğinize göre yengenizin akrabası aslında. o neden sizin evinizde kalsın ki zaten?

abinizi çalışmaya zorlayan siz değildiniz. üstünüzde hak iddia edemez. onun derdi anne babanızla, gitsin birikmiş sinirini ve şımarıklığını onlardan çıkartsın.

onun çocuklarının masraflarını neden siz karşılıyorsunuz? ne demek faturası size çıkıyor? ben ödeyemem deyin geçin. madem bakamayacaklardı, çocuk yapmasalardı. bir de bu durumun zorluğunu bu kadar iyi bilen abin, hiç düşünmeden çocuk yaptı ve masrafları size karşılaşıyor yani he? pes.

buradan söylemek bana kolay, fakat yapmanız gereken iletişimi minimumda tutmak. açık ve net olun. kırılırlar, darılırlar, gücenirler, zora düşerler, küserler diye düşünmeyin. çünkü onlar sizi düşünmüyorlar gayet açıkça görülüyor. siz darda mısınız, psikolojiniz nasıl, eviniz müsait mi vs diye sorgulamadan zoraki şekilde evinizi kullanıyorlar.

"onların işlerini hep ben yapmak durumunda kaldım" derken? kimin? çocukların mı? yapmayın ya. sizin çocuğunuz olsa eminim abiniz ve yengeniz elini kıpırdatmazlar.

madem telefonda arayıp sizi manipüle edip tahrik ediyor, telefonu açmayın.

aman abimdir, kardeşimdir, canımdır, ciğerimdir diye düşünmeyin. onlar aman kardeşim canım kardeşim diyor mu? demiyor. sizi düşünmeyeni düşünmeyin, sizi sevmeyeni sevmeyin, size değer vermeyene değer vermeyin.

aşırı bunalmış durumda olduğunuz için benim öncelikli tavsiyem aslında bir psikoloğa gitmeniz. psikaytr değil, psikolog. ilaçsız terapi. mesafe koymanızı ve sınır çizmenizi sağlayacak o özgüveni psikoloğa giderek kazanabilirsiniz. atıp tutmuyorum, bende işe yaradı.

durumun korkunç değil sen öğrenilmiş korkularından dolayı böyle yorumluyorsun. şimdi en kötü durumu düşünelim abin bağırdı, çağırdı, küstü gitti. hayatında ne değişecek, ne eksilecek ? diğer durumda alttan alarak, sabrederek çok daha fazla tükeneceksin. kendin için doğru olanı seçmek bir lüks değil zorunluluktur.

manipülatif insanların en büyük kozu sana kendini kötü, çaresiz, hatalı hisettirerek birşeyleri elde etmektir. bu tuzağa düşme.

Evi sat 1+1 kiraya geç.
Hatta istersen evi satmadan sattım de, 1+1 kiralık eve çık. O süre boyunca da kendinden uzaklaştırabildiğin kadar uzaklaştır

Abini hayatından çıkar hocam, kendi iyiliğin için.

Benim için bunu söylemek çok kolay tabi, bunun da farkındayım.

hocam o sınırı çizmediğin için psikolojik olarak mahvolmuş hissediyorsun.

geçmişte yaptıkları için ona teşekkür et ve artık başka hayatlar yaşadığınızı söyle, canının istemediği bir şeye evet demek zorunda değilsin.

Aile denen şey senin mutluluğunu isteyen, sevincinle sevinen, derdinle dertlenen, her daim yanında ve seni destekleyen insanlara denir ve bunun kan bağıyla bir ilgisi yoktur. Sırf kan bağınız var diye hayat boyu sizi aşağı çekecek, sizin duygusal durumunuzdan faydalanıp manipüle ederek kendi çıkarı kullanmaya çalışan insanlara katlanmak, destek olmak zorunda değilsiniz. Bu abiniz olur babanız olur önemli değil, içine doğduğunuz evi, ebeveynlerinizi seçemezsiniz ama kime "aile" diyebileceğinizi pekala kendiniz seçebilirsiniz.

Abi dediğiniz kişiyle ilişkinizi hiçbir karşılıklı çıkar içermeyecek şekilde sınırlayın. Sizin sorununuz hayır diyememek gibi görünüyor. Hayır demeyi ve arkasında durmayı öğrenmelisiniz. Bunu yapmazsanız bugün abiniz olur yarın bir başka asalak olur sürekli mutsuz bir şekilde bunları hayat boyu sırtınızda taşımak zorunda kalırsınız. İstediğiniz bu mu? Mutsuz bir hayat mı yaşamak istiyorsunuz? Bunu kaçarak, ev değiştirerek saklanarak falan çözemezsiniz. Sizi ne kadar zorlarlarsa zorlasınlar bu insanları hayatınızdan net bir şekilde çıkarın ve biran önce bir psikolog desteği alın. Belki bu insanları hayatınızdan çıkarmak size çok zor geliyor ama emin olun geri kalan hayatınız ve iç huzurunuz için bu gerekli. Tekrar söylüyorum, aileni seçebilirsin, kendi çıkarından başkasını düşünmeyen insanlara sırf arada bir kan bağı var diye iltimas göstermekten bir an önce vazgeçin.

hic kimse icin malini mülkünü satma tabii ki. ne alaka yani?
ev senin, mal mülk senin. kimseyle paylasmak zorunda degilsin. kendi evinde kimin kalmasina izin vereceginin sinirini evi satmadan koyabilmen gerek.
abin ne yaptiysa yapti, o kismi onu baglar. sen mi söyledin ailenize bakmasini sanki? kendisi etmis yapmis, simdi senin basina kakamaz. baktiysa da kendi anasina babasina bakti sonucta.
artik baska hayatlar yasadiginizi söyle ve uzaklas. kapina mi dayanacak sanki? olsa olsa 2-3 küfür eder sonra mecbur boyun eger.
abi kisisi tam asalak. icgüveyligini kabul etmesinden belli. evine bir sokarsan bir daha bunun gibi tipleri sittin sene cikaramazsin. hayir demeyi ögrendin ögrendin...

evinizi satmayın. maddi ve manevi bu kişiye bağlı olmadığınıza göre şükredip önünüze bakın. kariyerinize ve akademik hayatınıza odaklanın. ama durumu anlatış tarzınızdan psikolojik desteğe ihtiyacınız olduğu da çok açık; bunu da ihmal etmeyin.

size düşmana gerek yok en büyük düşmanınız kendinizsiniz. abiye mesafe şart.

Yazının özeti: (sözde) aileden birinin sesi çıkmayan kardeşi üstünde estirdiği terör diyebiliriz .
Ne hakkı var?

Tamamen isteklerini reddet. şikayetçi ol. tüm delillerle birlikte mahkemeye ver.
Ailede miras vs. gibi hususlar hakkında da önlemni al ki her şeyin üstüne yatmasın .

90lardaki TV de herkeste travma yaşatan Küçük emrahın amcası gibi sürekli maddi manevi her şeyi tüketmesi aklıma geldi.

Terapi kesinlikle. Yapamıyorsan, gücün yoksa charcptt ile psikolojin üzerine konuş, açabiliyor

Cevap yazan ve destek olan herkese çok teşekkür ederim. Bana çok iyi geldi ve zihnimde bazı şeyler biraz daha berraklaştı.

Travmatik bir çocukluktan sonra her şeye rağmen hayata tutunmaya çalıştım. Haftanın beş günü depresyonda olsam kalan iki günde çaba gösterdim hep. Bana hayatta kalmanın bedeli o kadar ağırken kuş kadar kalan canımın üzerine vahşi bir kartal gibi çullandı. Yirmi yıl önce o gittikten sonra 6 ay terapiye gidip öz güvenimi yükseltmiştim biraz. Dönüp durumumu gördüğünde buna ve maddi olarak bağımsız olmama katlanamadı. Bende olan ancak ki ona verilirse saldırmazdı. Fakat öyle bir saldırdı ki... Telefonda... O ara aklım başımdan gitti... Konuşulanları hatırlamıyorum... Akşam karanlıkta dışardaydım. Deli gibi sokaklarda yürüyerek cevap veriyordum... Bir yerde artık dayanamadım... Çok ağır bir konuyu söyleyip telefonu kapattım. Bundan sonra böyle bir insanla bir araya gelebileceğimi sanmıyorum. Beni hiç düşünmedi: İnanılmaz bir bencillik.

son 1-2 senedir görüşmediğim/yazışmadığım, görüşme ihtimalimin de olmadığı insanları silerim.

kimseyi silmedigim icin telefonum altin rehber gibi oldu. silmek en iyisi.

Silmiyorum

silmiyorum, özel bir sebebi yok.

Uzun zaman sonra birini aradığımda telefonumu silmemişse mutlu oluyorum. Kendim de silmiyorum.

Eskiden silmezdim ama son 2-3 yıldan beridir siliyorum. Bir daha konuşma/görüşme ihtimalim yoksa ne gerek var kalmasına diye düşünüyorum.

silmem. rehberde durması niye sorun olsun ki.
böyle tipleri hiç anlamıyorum hemen instagramdan bile siliyorlar. kavga etmemişsin bir şey olmamış. sadece uzaklaşmışsınız birbirinizden.
çok ergence hareketler geliyor bana.

Silmem.

Aklimda durmuyor ki rehberda duruyor. Silmek ya da silmemek bir sey degistirmez. Yarin bir gün bir sey sorucak olsam tel numarası bulunmasi benim avantajim olur.

neden sileyim ki? telefon rehberleri artık sınırsız sayıda kişi içerebiliyor.

Telefonum altın rehber gibi +1

Telefon rehberlerinin sınırsız sayıda kişi içermesi mevzusu değil aslında. O kişiyle olan bağını koparma isteği, sembolik bir şey.
co2s2

Ben de silmiyorum. Bu sebeple 15 senelik numaralar var, hala o kisilere ait oldugunu bile dusunmuyorum. Ama benimki sirf usengeclikten :)

Onun disinda rahmetli anneannem ve dedemin numaralari da var. 4 sene gecti ama onlari silmeye elim gitmiyor henuz.

kalabalık sevmiyorum. kaydırdıkça sonu gelmeyen rehber benim sinirimi bozar. :d

silmezsem, sırf rehberimde kayıtlılar diye exlerim, eski iş arkadaşlarım veya yöneticilerim whatsapp profil fotoğrafımı falan görürlerrrr. :d bunu şimdi düşündüm ahahha

yani sonuç olarak konuşmadığım veya konuşmayacağım insanın numarası neden dursun ki? rehberin amacı iletişim kurmak.

numara silmem için bi 10 yıl geçmesi lazım ve sıfır bağ.
Görüşmediğim insanların mesajlarını tutmam genelde

silmiyorum. ama üşengeçliğimden. silmek lazım

edit: aklıma geldi de benim yılllllaaaarrrrdır wp konuşmalarım bile duruyo. baktım da 2017 den yazışma kayıtları var fiyuvv

isimlerini değiştiriyorum. artık başka bir kişi oluyorlar. eski sevgilim, eski arkadaşım vs olmuyorlar.

uzun zamandır görüşmediysem ve görüşme ihtimalim yoksa siliyorum. akraba vs ise silmemeye çalışıyorum. vefat eden kişileri silemiyorum. rehberimde onlarca vefat eden kişi mevcut (rahmetli babam dahil)

Silmiyorum

Benim için manzaralı ev. Baktıkça içimi daraltan ev büyük olsa ne yazar.

Hiç manzaralı evde yaşamadım. Bi yaşayıp görmek için onu seçerdim.

ikiside problemli bence. manzarali olanda yatak odasinda cam olmamasi buyuk handikap. oburunun de baska binaya bakmasi sikinti.
ikisini de almam, beklerim.
buyuk binalar ise yakin zamanda baskalari da mutlaka satisa cikacaktir.

kiralik evler @cooper. zaten ikisini de tasiyan evler var ama bu sefer de cok pahali oluyor. bina zaten sehrin tam merkezinde luks ve yeni bir rezidans. ama butceme gore ya kucuk ya da manzarasiz kiralamak durumundayim.

building code’a göre ABD’de yatak odalarinda disariya acilan bir pencere bulunmak zorunda. bu kucuk daire studyo mu? Ya da odanin kapisi yok mu? Planda ne diye geciyor?

Onun disinda kisa bir sureligine kirada oturacaksam ve layout beni cok etkilemeyecekse manzarayi secebilirim. yillar once manzarali bir dairede yasadim ve gercekten her gundogumu sihirliydi. hala arada dusunurum.

kiraliksa o zaman manzarali olan.

@eileen, open bedroom diye geciyor ve oda bir paravanla koridordan ayriliyor. studyo ile 1 bedroom arasinda bir konsept. amac yatak odasini oturma odasindan ayirmak.

tahmin ettim. o tip dairelerde genelde closet space sorun oluyor. eger yeterli closet alani varsa tutulur. bence buyukluk haricinde closet space olarak da karsilastir.

Camiye veya kiliseye gercekten o kadar yakinsa hicbiri.

Manzaraya insan doyuyor ya da alisiyor. O yüzden daha kullanışlı olani secerdim ben.

büyük ev çünkü büyük manzaralı evi olanlar manzaraya vakit ayıramıyor.

manzarası olan evde uzun süreler yaşadım.
layout'u düzgün olan evi tercih ederim.

Bu ikisi arasında büyük olan ev. Yatak odasının camı olmaması ne demek?

her sekilde manzarali ev.
önceki evimizin harika bir manzarasi vardi. öyle mimari ya da agac magac olarak falan degil ama önü cok acikti ve muazzam güzel günbatimlari izlerdik. telefonum, orada yasadigimiz 3.5 sene boyunca neredeyse her gün cektigim günbatimi fotolariyla dolu. o evden cok kücük oldugu icin ciktik. 60 m2'ydi ve sahiden artik yetmiyordu.
yeni eve gecerken hem büyük hem manzarali olsun istemistim. istedigim de oldu, simdi de harika bir dag ve orman manzaramiz var ama o ilk evimizdeki gün batimlari inanilmaz büyülüydü. 4 sene aradan sonra bile aklima geliyor. filtresiz, photoshop'suz, alt kismini kesip gönderebilirim bunu, her aksamüstü böyleydi: ibb.co ve hayir, alismiyorsunuz. ben alismadim yani, her gün ayni heyecanla izliyordum. su an yasadigimiz yerde daglar gökyüzünü biraz sikistiriyor, o sebeple eskisi gibi acik alandan göremiyoruz artik günbatimlarini. os ebeple hele önü de aciksa bence manzaraliya gecin. büyük evde her zaman oturulur ki bunun da kibrit kutusu kadar olmadigina eminim.

manzara ilk girdiğiniz zamanlarda önemli. daha sonraları belki 6-7 ay o manzaraya dönüp bakmayacaksınız bile. haa misafirer için iyi bak. onlar bayılıyor ilk defa gördükleri için. bu arada %20 de pek önemli bir fark değilmiş yani. sayın alacaksanız küçük de olsa olsa manza kirada oturacaksanız diğeri.

ev ferah olcak seni darlamıcak.

Kiralıksa ucuz olanı seçerim, satın alıncaksa büyük olanı.

kısa bir süre oturacaksanız manzaralı ev

uzun süre oturacaksanız gelecekteki planlarınızı da içine katarak düşünmenizi tavsiye ederim. örneğin bir çalışma masası, çocuk odası, hobi köşesi gibi şeyleri düşünerek manzaralı eve sığıyorsanız yine manzaralı ev. ama sığmıyorsanız yeri geliyor 3-5 metrekare bile insanın ihtiyacını çok iyi gideriyor.

camsız oda olmaz. manzara güzel bir artıdır ama evin içinin kullanışlı olması temel şeydir.

Manzaraya kısa sürede alışınır / doyulur bence.

Çok misafirim geliyorsa, manzaraya karşı kahvaltı, çay kahve içme vakitleri olacaksa belki...

Ama onun dışında evin kullanışlılığı ve ferahlığına doyulmaz, aksine alışınır ve aranır. Şahsi fikrimdir.

80 m2'den 60 m2 eve geçtim kısa zaman önce. Evin en sevdiğim yanı iki balkonum. Çayımı kahvemi alıp orman manzarasını seyretmeyi ve gökyüzüne bakmayı çok seviyorum. Uzun yıllardan beri ilk defa sadece apartman manzarası olmayan bir eve taşındığım için memnunum. Daha kullanışlı bir evi tercih ederdim tabii, ama bütçem dahilinde doğru bir karar verdiğimi düşünüyorum.

manzaralı evde yaşadım, ve kesinlikle geniş ev tercih ederim.

en fazla 2-3 hafta sonra gözünüz manzaraya alışıyor, ancak bi misafir geldiğinde hatırlıyorsunuz. istanbul'da köprülerden geçerken kimsenin manzaraya bakmaması en iyi örneği bence.

senelerce istanbul şartlarında, muazzam bir manzara ile yaşadım. boğaz manzarası değildi ama istanbul'da bulunabilecek en iyi manzara idi.
inanın bir yerden sonra manzara bir şey ifade etmiyor ve evin ne kadar kullanışlı olduğu daha öne çıkıyor. bazı günler eve gelince o manzarayı görmüyorsun bile.

Manzaralıyı tercih ederdim

Kapten & Son?
cok marka var tabii ama hem sik hem spor dediginiz icin aklima direkt bu geldi.

semenderleather.com

İkide bir indirime giriyor kod vs veriyorlar, el yapımı deri çantaları güzel.

Benim hiç bir fikrim yok, ki markanin varlığını bile bilmiyordum ama arkadaşım bana
aaa kiplingde çok iyi indirim var, sen valiz alacaktın ondan al demişti. Ben de o ne deyince çok güzel harika şahane diye birnseyker anlatmıştı.
kısacası ben bilmiyorum ama bana çok süper diye anlatılmışti.. Bu bilgi bir işe yarar mı bilemem.

üc tane cantam var kipling'den, hatta tam su siralar yeni bir tane almayi istiyorum ama rengine karar veremiyorum. son modellerinde yeni bir iki renk cikardilar, ya cok acik duruyor kirlenmeye cok müsait ya da cok göze batiyor renk bir km öteden bile.
bendeki iki model de büyük modelleri degil. 5.6 litrelik olanlar. digeri daha da kücük, 3.7 litrelik. su an 12 litrelige gececegim. cantalar rahat, tek elle ac kapa yapiliyor ama büyüdükce daha da rahatliyor tabii.

Renk meselesi benim de dikkatimi çekti. Mesela bu çantaları vaR: eu.kipling.com
Ama renk bana biraz kişiliksiz geldi (:
Bu da çok göze batıyor: eu.kipling.com

Eşim çok sever,çocuklarda sırt çantasını kullanıyor.güzeldir,daha önemlisi sağlamdır.

Hiç kullanmadım. Güzel çantaları var ama tr şartlarında pahalı bence. Diğer yandan benim için çantada birinci şart sıklıkla yıkanabilir olması olduğundan, malzeme olarak da bana çok hitap ediyor aslında (önermiyorlar ama banane).
Dün mağazanın indirimde olduğunu görünce lacivert çantaya ihtiyacım var diye girdim ama onlarca lacivert arasında istediğim tonu bulamadım.
Ne var ki şunu kestirdim gözüme ve hiç bişeyle uymayacak olsa da alacak gibiyim:
www.kipling.com.tr

2 tanesini yıllardır kullanıyorum ikisi de büyük baya ve o kadar rahat ve kullanişli ki başka çantaya geçemiyorsunuz asla da eskimiyor şaka gibi.

20 dolardan fazla vermem.

paragraf yorumlama soruları biraz zordu. sözel mantığın tablosunu yanlış kurduğum için afalladım ama ikincide çözdüm.
tarihte de türkmenler ve uçak sorusu zor, gerisi kolay geldi.
coğrafya kolay gibi, güncel-vat da kolaydı.
matematiğe bakayım dedim kesiri çevir çevir bitmedi ehh deyip bıraktım.

Hayatımda ilk kez girdim ve çalışmadım.

Şunu fark ettim ki, üniversite sınavına göre kat ve kat kolaymış. Matematik özellikle.

Genel kültürde yarısını anca işaretledim. Diğerleri saf bilgi olduğu için yapamadım haliyle.

O dediğiniz kitap okuma sıralama sorusunda 2 tanesini işaretleyebildim.

Türkçede biraz paslanmışım onu fark ettim. Ses olaylarını hep unutmuşum.

edit: aklıma gelmişken, sanırım kpss dünyası biraz farklı işliyor ya da okuduğumu iyi anlayamıyorum. Matematikte şu bilyeli soruda önce 1/7 si arkadaşına, sonra 2/7 sini diğer arkadaşına veriyor, böyle bir soru vardı.

Ben önce 7x dedim. Sonra 6x kalıyor. 6x’in 2/7 sini hesaplamaya kalkıştım. Ama yine 7x’in 2/7 sini hesaplamam lazımmış. 3 kere baştan çözdüm herhalde. Sonunda fark ettim ve öyle çıktı cevap

Çalışanla çalışmayanın ayırt edilemeyeceği türdendi. Matematik hariç kolaydı bence, matematik ölüm gibiydi.
Son yıllardaki sınavlara kıyasla daha kolaydı genel olarak.

giren tüm duyuruculara basarilar dilerim. umarim istediginizden daha iyi sonuclar gelir.

hayatımda ilk defa girdim, berbat geçti, coğrafya falan garip geldi, bayağı böyle masanın başına oturup çalışmak gerekiyormuş, ben farklı düşünüyordum bu sınavı, adamlar hangi şehirde mermer yatağı yoktur diye soru soruyor, "ne bileyim olum, ölçmedim ki" diye tepki verdim açıkçası.

sözel mantık sorusu bana hatalı gibi geldi de neyse, daha önce ales'ten falan alışığım o tür sorulara, bütün olasılıkları denedim ama ali ile ceren'in okudukları kitaplar tam oturmuyordu. neyse öyle işte, bir beklentim yok. ama şunu anladım, oturup çalışsam çok rahat yaparmışım ben bunu. matematik kısmı hariç.

Sayısalcı tanıdığımı sınav yerine götürdüm. Matematiğin zor olduğunu söyledi .

insan oğlu çoğu şeye alışıyor dense de arada istisnalar var. hayatı kendine zehir eden veya ilaçlarla ayakta durabilen. anahtar kelime kabullenmek olsa gerek. 54 yaşına doğru gidiyorum sevdiğim veya sevmediğim birçok insanla vedalaştım bu yaşıma dek. sıra yavaştan bana da geliyor. onu da kabullendim açıkçası. neticede süreci tersine çevirme imkanımız yok. hatta saçma da bulabilirsiniz. kendimi o kadar da önemli görmüyorum. insan soyunun devamını sağlayan taşlardan biriyim sadece. en iyi ihtimalle 3-4 nesil sonra beni kimse tanımayacak bile. tanısa ne olur zaten. ben artık yokum.

Doktorlar ne derse desin inanmak istemiyorsunuz çünkü. İçten içe farkındasınız gidiyor ama umudunuz oluyor iyileşir belki diye. Kendinizi kandırmak sizi rahatlatıyor çünkü

üzücü elbette. dayanması da çok zor ama en azından o çok yakın arkadaşınız için sizin daha dayanıklı olmanız lazım. ben babamı 13 yaşımda kaybetmiştim. insan bir şekilde alışıyor. 6 yaşımda çok sevdiğim dedemi kaybetmiştim. 19 yaşımda da canım anneannemi kaybettim. anneannemin kaybı en ağırı oldu o anki duygu yükü olarak. ancak insan alışıyor zamanla.

şöyle (yalnızca sözleri de yardımcı olur).

youtu.be

Kader ve ahiret inancı kabullenmeye bir nebze etkili oluyor. Herkes ne olacağını bilse de kimse dillendiremiyor. Hastane-ev arası mekik dokunuyor. Her şey "Normalmiş" gibi yaşanmaya, espriler yapılıp moraller yüksek tutulmaya çalışılıyor. Görece şanslıysanız palyatif servisinde yanında olup ilgilenebiliyorsunuz. Ağlamak yasak. Kan ağlayıp içinize, dıştan gülümsüyorsunuz. Hatta şebeklikler yapıyorsunuz. Daha şanssızsanız, hastanız yoğun bakım ünitelerinde sürünüp gün be gün sönerken, siz kapılarda nöbet tutup, bazen yalvar yakar, bazen kavga dövüş, bazen hatır gönül, özel kıyafet, bone, maske giyip bir 5 dk onun o perişan halini görebiliyorsunuz. (Her iki durumu da yaşadık)

O malum haber gelince içinizde derinlerde bir yerde bir rahatlama da oluyor hatta. Ölüm de nimet. Yerine göre kurtuluş...

Ölümler de tıpkı diğer her şey gibi bu hayatın parçası. Hatta yaşınız ilerledikçe, pek hazzetmediğiniz ama benimsediğiniz eski bir komşunuz gibi oluyor ölüm. Bakıyorsunuz, hayatınız cenazelerde, taziyelerde geçer olmuş...

Hayat her zaman mutlu, neşeli, zevkli olacak diye bir kaide yok. Acılarımız ve kayıplarımız, çilelerimiz de hayatımızın bir parçası. Alışmak ve kabullenmek zorundayız. Kimi bünyeler çabuk adapte olur, survival yetileri daha gelişkindir. Ben zor adapte olan, tutunamayan taraftayım. Bu tarz durumlarda hastanın durumu neticelenene kadar dişimi sıkıp full kapasite koşturuyorum. Sonrasında şalterler iniyor. Bazen bir yıl kadar uzun süreler bile işlevsiz hale gelebiliyorum.

Böyle zamanlarda insan en çok sevgi ve koşulsuz desteğe ihtiyaç duyuyor. Kim ne derse desin, zaman ne olursa olsun, insan sosyal bir varlık. Gelip sana candan sarılıp öpen, omzunu omzuna yaslayan, kendinle kalmana izin vermeyip zorla sosyal etkinliklere dahil eden, anzısın elinde bir tencereyle yahut hediyeyle gelen, siz hastane bahçesinde kaldırımda oturup sabahı beklerken elinde dürüm, yüzünde tebessümle gelip karnını ve gönlünü doyuran, yarım ağız geçmiş olsun/başın sağolsun demeyip, acını/sıkıntını paylaşan kişiler, eş, dost, arkadaş en büyük destekçin oluyor. Bir de zaman tabii. O da büyük nimet.

Şahsi olarak, kuvvetli bir Allah inancı da bana çok faydalı oluyor ama inançlar kişisel ve mahrem mevzular. İnsana "acını hafifletmek için kuvvetli bir tanrı inancın olsun" diyemezsin. Ama rabbi ile hemhal olan bünye, dünyanın sıkıntılarını daha kolay göğüsleyebiliyor. İster afyon deyin, ister pansuman, ister cehaletin mutluluğu, ister hakikatin huzuru... Benim için böyle bir gerçek de var.

Bir de en zoru evlat acısı. Rabbim yaşatmasın.

sorunuz acikcasi son zamanlarda üstüne düsündügüm bir iki seyden sonra cok manidar geldi.
bir tanidigimin babasina haziran ayinda kanser teshisi kondu. karacigere ve kemiklere yayilmis dendi. agustos'un 14'ünde bu tanidigimizin halasi cok cok ani bicimde, bir kaza sonucu vefat etti. babasi o esnada hastanede yatiyordu. tanidigimiz avusturya'dan kalkip cenazeye gitti, babami da görürüm hem, dedi. o dönemde doktorlar babasinin da birkac haftasi kaldigini söylemisler. ben, türkiye'de kisitli zamani olan (en cok iki hafta) ve üstelik babasinin da bu dünyada kisitli vakti kalan birinin tüm o vaktini babasinin yaninda gecirmesini beklerdim acikcasi ama halasinin cenazesinin üstünden sadece bir hafta gecer gecmez, babasi onkoloji servisinde son günlerini yasarken kalkip antalya'ya tatile gittiler. ayin 31'inde de babasi vefat etti. antalya'dan kalkip cenazeye geldiler. bugün de avusturya'ya döndü. annesinin yaninda biraz kalmak, annesine yardimci olmak falan gibi kaygilari da olmadi.
agzim saskinliktan acik izledim her seyi. baba-kiz arasinda da hicbir problem yoktu.
tatili önceden almissan bile, sokayim afedersin 5-6 bin euro paraya, halasinin topragi cökmemis, babasi hastanede can cekisiyor, son günlerini yasiyor, kendisi tatile gidiyor. inanilmaz. sahiden inanilmaz. dedim yani, demek milletin böyle kaygilari yok yani, ay son günlerinde sevdigim insanin yaninda olayim gibi.
hala cok saskinim acikcasi.
hayat sizin gibi hassas kalpler icin cok zor.
baksaniza millet babasini umursamiyor.

dayanamadık, hasta olduk.

bir de cünort vefat etmiş. yeni öğrendim. sinirim bozuldu. hastalık sürecini instadan paylaşıyordu. herkes sizin durumunuzdaydı. cidden sizi rahatlatacak bir şey bulmalısınız. bunda utanılacak bir şey yok.

özellikle kanser hastası yakınlarının psikolojik destek alması şart. bağınız kuvvetliyse siz de o grupta sayılırsınız. size bu durumla baş etmek için ne lazımsa yapın. lütfen.

bence kardese de, o bana sunu takti, bunu takmadi, denmez.
en az bir tam altin takilmali.

bilezik ya da tam.

Maddi gücünüze, aile bağlarınıza, gelenek göreneklerinize , ve geleneklere bağlıllığınıza göre değişen bir konu bu. Buradan alacağınız cevaplar çok havada kalacaktır.

Mirket +1 ama imkan varsa bilezik ya da tam.

İmkan varsa tam.

Bilezik tabii ki. Yok 200 lira tak.

imkanınız varsa bilezik. yoksa tam. yarım takmak için çalışmayan kız kardeş filan olmanız lazım heralde. zaten abiyseniz ve çalışıyorsanız beklenti kesinlikle bileziktir. ama çalışmıyorsunuzdur ya da durumunuz yoktur bilemem ama yine de yarım az olur.

Erkek kardeş bu. Direkt bilezik. (Bütçe müsaitse tabii)

Ya da şöyle söyleyeyim, birisinin düğününde en fazla ne takabilecekseniz direkt o. Ben bütçem müsaitse 22 ayar 3lü burma (20-25 gr gibi) takardım. Bütçem müsait değilse, fiyatı tam cumhuriyet altınla neredeyse aynı olan 8-9 gramlık bir 22 ayar bilezik takardım.

Tam altından daha aşağısını takmam için oldukça dar gelirli, borç harç içinde olmam lazım. Kardeş bu.

bütçe varsa bilezikten aşağı takmamak lazım.

bilezik ya da saat ama tabii ki imkanlarınızı çok zorlamak ya da bunu kendinize dert edinmeniz de gereksiz olur.

bilezik takılır tabi ki.

İlk beş yıl boşanma oranları %34, bilezik alırsanız gelinin kişisel malı sayılıyor. Yerinizde olsam cinsiyete özgülenmeyen tam altını kardeşime takardım yada yazıldığı üzere saat alırdım. Saati birçok bölgede nişanda kız tarafı erkek tarafına alıyor, alınmadıysa diye dedim).

valla ben yakin arkadasa gecenlerde yarim altin degerinde dolar verdim.
abi issiz olsam bile borc alir, gider min. tam takarim.
isim gucum varsa zaten tam da yetmez, bilezik demisler herhalde guncel racon o.

Tam altın

tv aldım beimkine, helalleştik. Bi ihtiyaç sorup gidermek iyi olabilir. burada nasıl böyle hardcore gelenekçilik çıktı, garipsedim.

bilezikcilere demeden gecemeyecegim: bilezige iscilik parasi ödeyene kadar gremse ya da gücünüz varsa iki tane gremse takin madem; gelin kendine bilezik almak isterse en azindan onlari deger kaybettirmeden bozdurup zevkine göre bilezik alir.

Anne babanıza sorun onlar yönlendirsin sizi. Kardeş, kuzen, yeğen bunlara bilezik takılır bizim ailede. Bugün kardeşim evlense buzdolabı vb. beğendiği bir beyaz eşya alır takı olarak da ajda bilezik takarım muhtemelen. (Ajda bilezik 22 ayar genelde 10 gram olan işçiliksiz bilezik oluyor, günlük kullanıma uygun zarar etmeyen bir takı.)

Haftasonu kız kardeşim evlendi. 10 gram bilezik taktım, bir de ev hediyesi televizyonlarını alacağım.

Maddi guce bagli tabi ama yarim altin biraz az degil mi ya. Kardesiniz o sizin. 5 gr cok guzel ajdalar var, 35 bin civari. Takin bi tane

Çalışıyorsanız geliriniz varsa Yarım çok az kardeşe. Benim de eşimin de bekar çalışan kardeşlerimiz 20 gr bilezik taktılar bize. Duruma göre 10-15 gr da olabilir.

Bilezik.
Olmadı tam.

tv, çamaşır makinası, geline kolye almıştım.

Beğeninize istinaden size İhsan Oktay Anar'ın Suskunlar kitabını öneriyorum.

Ölmeden önce okunması gereken 1001 kitap adlı bir kitap var. Bu kitaptaki 1001 kitaplık liste internette çeşitli kaynaklarda bulunuyor. Sanırım D&R'ın sitesinde de vardı. Ben bu konuya takıldığım yıllarda 300 e yakın diye hatırlıyorum, adedi türkçeye çevrilmiş durumdaydı. Bu listede adı geçip de okuyup pişman olduğum, zaman kaybı olarak değerlendirdiğim hiçbir kitap olmamıştır ve tamamı dünya edebiyatının kült eserleridir.
Sağdan soldan, tavsiyeler almaktansa bu listeyi edinip sıradan tamamını okumanı öneririm.

Ek: Sağdan soldan tavsiyelerin değersiz olduğunu aklımdan bile geçirmem de zevkler ve ilgi alanları farklı oluyor. Onu kastettim. D&R'ın listesi hala duruyor. Şurada.

www.dr.com.tr

calikusu?
lisedeyken türk klasiklerini cok okumustum. hepsi iyi tatlar birakti. resat nuri güntekin'in, kemal tahir'in, yakup kadri'nin, halikarnas balikcisi'nin, suat dervis'in tüm eserlerini tavsiye ederim. mavi sürgün bence türk dilinde yazilmis en güzel eserlerden.
halide edib'in türk'ün atesle imtihani cok iyiydi. erendiz atasü'nün dagin öteki yüzü kitabi cumhuriyetin ilk yillarindaki psikolojiyi anlamak icin harika bir kaynakti.
bir dinozorun anilari sadece eski istanbul betimlemeleri vermekle kalmaz, eski istanbul insanini da cok güzel anlatir.
saatleri ayarlama enstitüsü muhtesem bir anlatimdi.
devlet ana epik bir destan gibiydi.


hep türkce önerdim ama eski istanbul betimlemesi diyince aklim hep bunlara gitti. yoksa mesela, destan demisken, "geceyarisi cocuklari"ni okumus muydunuz?

www.iskultur.com.tr

Dinle, Küçük Adam - Wilhelm Reich
Cehenneme Övgü - Gündüz Vassaf
Dorian Gray'in Portresi - Oscar Wilde
İnsan Olmak - Engin Geçtan
Aynalar -Eduardo Galeano

Çok var da ilk aklıma gelen, Emile Ajar/Romain Gray -- Onca Yoksulluk Varken

orhan pamuktan devam.

Sıcak külleri kaldı
Başucumda Müzik

Su gibi akıp giden, okuma temponu sana geri verecek, 70'ler Türkiye'sinde geçen bir Vedat Türkali romanı;

(bkz: yeşilçam dedikleri türkiye)

Vedat Türkali’yi çok severim o kitabını okumamıştım listeye ekliyorum.

Dünya klasiklerinin çoğunu ve Çalıkuşu’nu okumuştum diğerlerine bakacağım.
thracia

amin maalouf kitapları olabilir,
- doğunun limanlari
- semerkant mesela.

Bu kısa kitabı sık sık öneririm:

Ian McEwan - Çocuk Yasası.

Bence bir bakın, oldukça düşündürücü ve sorgulayıcı bir kitaptır.

En sira dışı kitaplardan birini onereyim: Göğü Delen Adam

Bir tane daha: Firmin

Ve bir tane daha: Tuareg

Yok
Hayır
Keriz silkeleme/tokatlama.

kizil karga +1

mini ek: her inanç gibi başkasının hayatını etkileyecek şekilde, kendini hayatta tutma, direnci gücü bulma amacıyla bir motivasyon sağlayıcısı olarak kullanıldığı müddetçe faydalı görebilirim.
Örnek, büyük sıkıntıları vardır, hayatla barışamıyordur ama bu tip bir inançla hayatta, toplumda kalıyorsa, başkasını etkilemeye çalışmadığı sürece benim için sorun yok.
ama bunu din yayar gibi, bu var, kesin var, var valla diye konuşanları topluma karşı zararlı görüyorum

mana içiyorsam büyü de vardır. kaynak diablo oyun serisi.

He var aq 2026dayiz artık yia

youtu.be

Şöyle düşünün büyü paraya çevrilebilir bir şey, insanlık tarihi de uzun. Büyü diye bir şey olsa bugün bin çeşit büyü inovasyon konferansı olur, büyünün efektif kullanımıyla alakalı makaleler yazılır, büyünün insanlık onuruna uygun kullanılıp kullanılmadığı ile alakalı kamplaşmalar görülürdü. Büyü kullanım esaslarını regüle eden bir mevzuat ve uluslararası anlaşmalar olurdu. Çünkü büyü kavramının alışılageldik haliyle sağdalığı fayda şaka değil, ciddi bir boyutta olurdu.

Peki bu sayılanlar gibi bir şey var mı? Yok. Ancak hobi olarak böyle bir şeye inanıp bundan haz duymanızın önünde de bir engel yok elbette.

Sadece enerji olarak kötü düşünürsen kötü olacağına, kötüyü daha da çekeceğine inanıyorum. Buna inanınca insan bir şekilde kendi kötülüğünü kendi yaratıyor, yapım değil ama iyi düşünmeye zorluyorum kendimi bu yüzden.

Bunu dışında büyü, frekans, dua, enerji, fal hatta burçlar bile yok bende.

en clickbait duyurulardan :D

bütün muggle'lar dolusmus buraya. demek sihir bakanligimiz iyi calisiyor.

beyler bayanlar burada yorum yapın, başınızdan geçen bir şey varsa anlatın

Tabii ki var. Her sene dünya kadar insan büyü yaptırıyor.

Var ama işe yarayan bir şey değil. Astroloji gibi, fal gibi, reiki vs. gibi yani. Büyücüler insanları kandırıp paralarını alıyorlar.

İslam'da cezasının ve günahının olmasının sebebi de bu. Çünkü büyü yaptıran insan, kendini en aşağılık seviyeye çekmiş oluyor. İstediğini elde etmek için türlü türlü sapıklık ve kötülük yapmış oluyor.

Genelde istediklerini de elde ediyorlar. Ama büyü "büyülü" bir şekilde işe yaradığı için değil. Bunlar istekleri gerçekleşsin diye insanlara haberleri olmadan adet kanı yahut vahşi hayvanların bilmem nerelerini yedirip içirmeyi, hatta gözleri dönüp masum hayvanları, albino insanları, hatta küçük kız çocuklarını öldürmeyi göze alacak kadar hırslı ve gözleri dönmüş acımasız insanlar olduklarından, yani "istediğimi elde etmek için her yol mübah" kafasında olduklarından, genelde istediklerini de elde ediyorlar. Ama bunda büyünün bir etkisi olmuyor.

Büyü yaptıran bir insan, gözümde dünyanın en aşağılık insanıdır. Büyü yapan ise, eğer bir canlıya direkt/dolaylı zarar vermiyorsa, yolunu bulan bir şarlatandır. Veriyorsa o da yaptıran kadar aşağılık ve yine şarlatandır.

Enerji, frekans vb. sapkınlıklar için de "keriz silkeleme" ve "kendini kandırma" olduklarını düşünüyorum. En azından daha masum sapkınlıklar.

ortaokul yıllarında aile içinde ciddi sorunlar yaşanıyordu. annem ve babam düşman olmuşlardı. sonra ne oldu bilmiyorum. bir jcb ile geldi babam ve evin önündeki betonu kazmaya başladılar.
sonra bir kağıt bulundu. kime gittiler, kim yönlendirdi ve sonrasında ne yaptılar o muskayı bilmiyorum ama sorun bir süre sonra çözüldü. o evden hemen taşındık.

büyü yapılırken astroloji kullanılır evet ancak astroloji büyü değildir. okült astroloji de ritüeller falan verir vs.

büyünün çok çeşidi var. "ritüel yapıyoruz kızlar" denilen her şey büyü. yaşamın çarkına sokulan her çubuk ya senin yaşam amacını kaydırır ya da hayatının tamamını. intihar etmekle benzer seviyede olabilir astral düzlemde. arafta kalmış ruhlar...

kedileri sevmeyen bir kadın, ki 20 senede 1 ancak birkaç kere görüştüğüm biri. kedi sevmediği için "inşallah giderler" dedi. iki kedi de gitti. kadına verdiğim bir zarar olduğunu düşdünmüyorum. evlerine çağırıp beni doyurdukları çok oldu. eşini kıskanıp yaptıysa da günahı boynuna çünkü eşi ile iş yerinden arkadaştık. bu bir beddua aslında. kadının haritasında ne dua etse olur etkisi var.

bunun bile vebali çok büyük. "keşke x ölse" demek, başlıklar açmak, başlık altında "sol framede adını görünce öldü sandım tüh" demek bile büyü ve büyü yapan için iki mezar kazsınlar denir. kişinin kendisine de döner çünkü ve maalesef 7 nesile de aktarılıyor.

her şeyi düzgün yapıp da işleri asla rast gitmeyenler genelde bu nesilden biri oluyor.

En iyi üniversitelerde okuyup üstüne abd'de master yapıp orada işe giren arkadaşlarım var. Aile ilişkileri iyi olanlar yapamıyor, bu kadar uzaktan eksikliği giderilemiyor. Aile ilişkileri iyi olmayan ama aile isteyen de yapamıyor. Daha yüzeysel, maddiyat ile tatmin olabilenler çok başarılı. Genellemek istemem şimdi, orada kalmayı seçen herkes maddiyatçı değil elbette, oranın kültürünü benimsemiş ve orada aile ve arkadaş ortamı olmuş insan mutludur.

Ülke farkı da var. Ronald Reagan ne demiş:

"You can go to live in France, but you cannot become a Frenchman. You can go to live in Germany or Turkey or Japan, but you cannot become a German, a Turk, or a Japanese. But anyone, from any corner of the Earth, can come to live in America and become an American."

Amerika'da kültüre adapte olmak, melting pot içinde kavrulmak daha mümkün ama kahrolası ab'de her ülke neredeyse ırkçı, burada utanarak genelleme yapacağım, maalesef.

Ben vatanımı seviyorum. İnsanımı seviyorum. Ailemi, özellikle kardeşlerimi çok seviyorum. İstediğim zaman arabaya atlayıp görebileceğim kadar yakında (6 saat en fazla) olmak isterim. Almanya, İngiltere ve Körfez ülkelerine yerleşme fırsatım oldu, çok düşündüm, gidip kısa süreli yaşadım ve çalıştım ama azalan verimler geçerli, ötv'siz telefon almak güzel de parayı ne yapacaksın aile yoksa. Umudum hala tükenmedi. Seçimlerde İstanbul'da ücra yerlerde görev yaptım, çevremi ve geniş ailemi ikna etmeye çalıştım, beyaz yakalı olarak yapabileceğimi yaptım ve seçimle çeviremedik yönümüzü batıya. Hayatımı sırf bu yüzden kökten değiştirip gurbete gitmek istemem. Zaten beş on sene sonra kimsenin işi olmayacak ai nedeniyle. Bu kadar olumsuz ortama rağmen varlık edinebildim. Toprak alıp işlerim, hayvancılık yaparım. Çocuk da istemiyorum. Tüm tersanelerine gericiler girerse de benlik bir şey yok. Toplum bunu istiyorsa, yaşayarak görecek.

yurtdisindayim, simdilik donmuyoruz ama aklimizin bir kenarinda var, ya da belki baska ulkelere gitme ihtimalimiz olabilir. aradigini bulamamak degil benim ama bulduklarim kalmak icin yeterli mi emin degilim. 3 sebep var geri donmeyi dusunduren; aile - arkadaslar vs, hava, yemekler. onun disinda aradiklarimi buldum aslinda, ama bunlarin eksikligi kotu etkiliyor. 3 ayda 1 falan gelip gidiyoruz birkac haftaligina, bu da simdilik idare ediyor ama ozellikle gunes gormemek ve anne babamin yaslanmasi geri donmeyi de dusunduruyor.

not: giderken donmek isteyecegimi hic dusunmezdim, donenlere de gerizekali derdim, ama simdi anliyorum, gerizekali benmisim. ha gittigime pisman degilim, donmeme ihtimalim de var, ama turkiye'de de yurtdisinda da gercekten mutlu ve kafam rahat olamaz, onu anladim. belki ileride olur, ama simdilik durum boyle.

Soruna bu kadar kibirli değil de sağ köşeden bakalım :
Senin o kahvecide siyonist aleyhine yaptığın bir şey , bir ifaden var mı ?

ABD gibi bir yerde bile "şu an" bazı siyasilerinin seçilmek için siyonizm aleyhtarı söylemleri var. Sanırım biri de belediye başkan adayıydı. Son 3 yılda siyonist karşıtlığı ABD de arttı.
Netenyahu bile sadece Trump ile görüşmeye mi gidiyor sanıyorsun ?
Asıl maksatlardan biri de orada influencer denen sosyal medya yayıncılarından kimilerine para karşılığı (harcanacak toplam meblağ 700 milyon dolar civarında diye hatırlıyorum) siyonist uşaklığı yaptırmak, topluma siyonist sevgisi aşılayan içerikler oluşturtmak .

Soruna cevap değil bunlar. O nedenle çok önemseme .

Avrupa'da yaşayıp memnun olmayan arkadaşım yok çünkü alayı donanımlı mühendisler. zorlu süreçlerden geçenler var ama şu an keyifleri yerinde, topluma adapte oldular, gelir düzeyleri ortalamanın üzerinde.

Aradığını bulamayanların büyük kısmı gittiği gibi baba bir iş bulup o dakika itibariyle refaha kavuşacağını düşünenler ve yetkinliği olmayanlar.

Rağbet görmeyen bir meslekle boş hayaller kurarak gidenler üzülür.

18 yasima girmeme birkac ay vardi tasindigimda. üniversite okumak icin geldim. önce avusturya'da üniversiteyi bitirdim, iki üc sene calistim, sonra ingiltere'de master yaptim ve avusturya'ya geri döndüm. avusturya'ya geri dönmemdeki en büyük etken alismis olmamdi. avusturya vatandasligini falan o asamada zaten almistim ama arkadas cevrem buradaydi, sevdigim seyler buradaydi, vatandasi olarak avusturya'nin tadini cikarmak istedim vs. yani kendimi ingiltere'de hayat kurabilirim gibi hissedemedim. avusturya'ya aidiyet duygum oldugunu ve buranin aslinda evim oldugunu pasaportu alinca degil, ingiltere'den dönmeye karar verince anladim. ilginc bicimde avusturya'ya ilk tasindigimda türkiye'ye dönme ihtiyaci hissetmemistim. bunun yasla alakali oldugunu düsünüyorum. avusturya'ya ilk tasinirken 18 yasindaydim, kemiklesmis aliskanliklarim yoktu, hayati tanimiyordum, ev nasil tutulur, banka hesabi nasil acilir, yetiskin olarak sosyal normlar nasil olmali bilmiyordum, o sebeple avusturya'da bana ne sunulursa sorgusuz sualsiz kabul ediyordum; avusturya'ya ikinci tasinisimda 28 yasindaydim ve hayati ögrenmistim, yeni bir yere gittigimde, yeni bir kültürle karsilastigimda kiyasladigim, baz aldigim temel avusturya'ydi.

dönünce esimle tanisip evlendim. belki bir türkle evlenmis olsaydim farkli olurdu ama su an bir yanim hep burada. bazisi, ev aldik ondan ait hissediyorum, diyor mesela ama bu sebep bana cok sallantili geliyor. biz de ev aldik ama olay kurulu düzenimiz var meselesi degil, cünkü mal mülk istenirse satilir ama 35 yasindan sonra yeni arkadasliklar kurmak, esimi alip türkiye'ye getirmek, onun ailesini geride birakmak, onun dil bariyerini asmasi, türkiye'nin uzaktan izledigim son 18 senesine dahil olmak falan mümkün degil. o kadar materyalist degil yani sorun. en basitinden artik türkiye icin oy bile veremiyorum ve söz hakkimin olmadigi bir ülkede yasamak istemiyorum. eksi sözlük ve eksi duyuru da olmasa türkce konusup yazabilecegim ortam olmayacak, günde 10 dk annem babamla sohbetlerim haric.

ekonomik durum meselesi de benim durumumda insanlari ters köse yapiyor genelde. ben türkiye'de hic calismadim ama ekonomik zorluk yasayan bir aileden de gelmiyorum. ne bileyim, her sene yurtdisi tatilleri, kayak tatilleri, iki kardes olarak özel okulda okumamiz, istedigimiz her seyin gercekten önümüze serilmesi falan cok normaldi ben büyürken. disneyland'e gitmek istiyordum, sak diye götürüyorlardi. yani, türkiye'de ekonomik dardaydim, avrupa'da rahat ettim, diye bir durumum da yok. en basitinden avusturya'ya okumaya geldigimde senelerce tüm parami babam verdi. yani belli bir ekonomik standartin baya bir üstündeydik ama türkiye'de yasamayi cocukken de sevmiyordum.

erkek kardesim yakin zamanda ispanya'ya tasindi. simdi amacimiz annemi ve babami yanimiza getirmek. yatirimimizi senelerdir buna uygun olarak yaptik, onlara ev alma islemleri vs. halloldu, istenen gelir düzeyinin üstüne rahat cikiyorlar. basvuru da tamamlaninca olay cözülecek. yazlari türkiye'de yazlikta, kislari burada bizimle gecirecekler. isterlerse vize derdi olmadan kardesimin yanina gidecekler. allah esirgesin bir sey olsa ben yanlarinda olacagim.

iki kuzenim var halamin kizlari, sirasiyla freiburg ve basel'de yasiyorlar, halamlar da oraya tasinmaya hazirlaniyor. amcam avustralya'da. halamlarin basel'e tasinmasi babamlar icin de iyi olacak. kendi kök ailem de yanima gelince ve halamlar isvicre'ye tasininca türkiye'de kimsem kalmamis olacak. tüm arkadaslarim baska baska yerlerde, bazisi seattle'da, bazisi göteborg'da, bazisi utrecht'te, bazisi bath'da.
böyle yani. hayat gercekten benim ailemi de, arkadas cevremi de dört bir köseye dagitti.

giderken 18 yasima henüz basmamistim, hayatin beni buralara getirecegini sahiden bilmiyordum ama aklimda tek bir sey vardi, geri dönmemek üzere gidiyorum, demistim. simdi anliyorum ki o zaman cocukluktan öyle diyormusum ama bugün bakinca da yetiskin halimle dönmem icin bir sebep de kalmadigini ve dönsem de yabanci olacagimi biliyorum.

toplanıp asml'e gidenler benden az maaş alıyor, benden kötü yemekler yiyor, benden küçük evlerde yaşıyorlar.

tabii ki türkiyenin boktan bir ülke olduğu gerçeği var, ama belli bir ekonomik standardın üstünde olunca (aslında orta üst sınıf), tr yaşanabilir bir ülke.

haber izlemesem, kişiliğim apolitik olmaya elverse çok mutlu yaşarım bu ülkede.

işim gereği özellikle avrupa'ya kariyerimin başından beri çok sayıda ve sıklıkla seyahat ettim. ilk başlarda keşke buralara taşınsam dedim yalan yok. ama zaman geçirdikçe ve avrupa'nın olumsuz taraflarını gördükçe istanbul'da yaşama olan bağım daha da güçlendi. tabi gelir seviyemi beklentilerim dahilinde (uçmadık ama eh yani) artırabildiğim için de böyle hissediyor olabilirim. arkadaşlarımdan çok giden oldu hepsinde aynı burukluğu görebiliyorum. benim nedenlerime gelecek olursak:

halen burada arkadaşlarım var, kardeşimle 15 dakika yürüme mesafesinde oturuyoruz. annem babam başka şehirde olmasına rağmen atlayıp geliyorlar ya da ben istediğimde görebiliyorum. her işimi istediğim gibi halletirebiliyorum. bir telefonla buluşup derin derin sohbet edebileceğim yakın arkadaşlarım var. çok çok yakın dostlarım var. iş ve network anlamında bir problem çekmiyorum. avrupa'ya yerleşsem - ki bir iş çevrem de var sayılır- bunlar olmaz. istanbul'un havası gayet güzel, çok trafik güzergahında yaşamıyorum. sahile marinaya yürüyebiliyorum. yazımı istanbul'da güzel geçirebiliyorum. her özel sağlık sigortalı gibi iyi bir sağlık hizmeti alabiliyorum. gönlümce güzel yemek bulabiliyorum, müdavimcilik yapabildiğim mekanlarım var. tuttuğum takım burada. yelkene meraklıyım, ister burada, ister güneyde zaman ayarladığımda harika günler geçiriyorum. kafam attığında haftasonluğuna basıp aşağılara inebiliyorum. vizem var, istediğimde avrupa'ya gidiyorum. ayrıca avrupa'nın belirli ülkelerine gitmekten zaten hoşlanmıyorum bile. almanya'ya, belçika'ya hatta belki hollanda'ya, çekya'ya adım atmasam da olur, bir olayı yok bence. buralarda yaşamak da istemem. havası kötü, hayat depresif, insanlar soğuk, hatta bence bazı yerler pis, sağlık sistemi, servis sektörü kötü. ama ispanya, italya'yı yani akdeniz ve adriyatik kıyılarını seviyorum. ülkemizde problem yok mu tabii ki var, siyaset, eğitim, adalet vs. ama bunları bilerek elimden geldiğince sisteme uygun giderek burada yaşamak beni çok daha mutlu hissetiriyor. sonuçta avrupa da çiçek bahçeşi vaat etmiyor, rezalet bir bürokrasi var. aidiyet güzel bir olay ve ben bunu ülkeme ve istanbul'a duyuyorum.

17 yaşımda dil bilmeden oralarda üni kazanıp hayat kurmaya diye gittim ancak o yaş için dil bilmeden olmayacağını anlayıp geri döndüm. şu an 40'lı yaşlarımda evli ve 1 çocuk babasıyım. eşimde zamanında zorlasa gidebilirdik ancak o cesareti bulup gidemedik. bu yaşa kadar hayıflandık durduk, gitsek oralarda yapabilir miyiz diye? bizi kabul etmeyen gruplarla zorlanır mıyız? diye.
halen ülkemizde orta sınıfken bile kendimizi bazı ortamlarda yabancı hissediyoruz. evet ülkemizin insanı gerçekten bilinçsiz, bencil, adamcılık diz boyu vb.... gidip bu ülkenin kahrını çekmemek var, ama anadan babadan kardeşten uzak kalıp onun suçluluğunu yaşamak istemedik. kolayını seçti. buna ruhende hazır olmak lazım. evet içimizde bir avrupa şehrinde yaşamak oralı olmak uktesi kaldı. oralara gidip bir alman gibi bir fransız gibi yaşamayacak olmak ve 2. sınıf vatandaş olmak bizi zorlardı.

Ben gittim.

6 yil oldu cok mutluyum. Emeklilikte dönerim. O da deniz icin.

Okuldayken abdye gitmeyi planliyordum aslinda. Bi hocamla konustum. Abdye giden herkes geri dönüyor dedi. Saat farki mesafe cok izole oluyorsun. Avrupaya giden daha zor dönüyor dedi. Cok hakliymis.

Almanyada dönerim künefem her sey var. Buranin türkü de ayri bir kendine özgü ayri bir güzelligi var. Memleketim antalyaya her gün bircok direkt ucus var.

Trde kalsam ne su ana kadar biriktirdigim parayi (~200k€) ne de tatillerimi yapabilirdim. En güzel cafeler restoranlar benim yasadigim sehirde. Bos zamanim var. 9da ise baslayip 2de cikabilirim. Kimseye aciklama yapmak zorunda degilim. Pasaportumu da alsam benden keyiflisi yok.

Su an hamileyim ve cocuk olunca 1 yil parali izne cikacagim. Parasiz 3 yila kadar cikabilirim.

Bunlar benim deneyimim. Mtv izlemeye basladigimdan beri büyüyünce hep yurt disinda yasamak istiyordum. Seyahat etmek dil ögrenmek en sevdigim sey. Emeklilikte de dil kursuna oraya buraya gezmek isterim ben. Tr bana kesinlikle uygun degil. Baska biri de yurt disiyla ilgili aynisini düsünüyordur valla haklisin derim. Herkes kendine göre.

İngilteredeyiz. Eşim Türkiye'deki işini arıyor (daha kurumsal daha büyük yerlerde çalışmıştı. Burada çalıştığı 2 yer de daha rahat ama daha az kurumsal yerler. Türkiye'deki işkolikliği ve iş arkadaşlığını arıyor :)

Ben de vize olaylarından sıkıldım(bir şirkete bağlıyım ve süresiz oturum olmadan internetten para bile kazanamıyorum, başka iş yapamıyorum), 5 yılda süresiz oturma izni alabileceğiz diye geldik 10-15 yıla çıkma tehlikesi var ve öyle olursa döneriz. Ama ben buradaki kafa rahatlığını çok seviyorum (Brighton'dayız, Londra değil) dönsek İstanbul'a dönmek istemem, ama iş için mecbur da kalabiliriz.

Aileler yaşlanıyor, sağlık sıkıntıları oluyor ve eşim yanlarında olmak istiyor. Benimkilere olsa ben de yanlarında olmak isterim.

Çocuk yapacaksak birkaç yıla yaptık yaptık (yaş sebebiyle), ama nerede kalıcı olacağımız ve dünyanın nereye gideceği belli değil. Kimi için Türkiye hala daha net bilindik kapı.(+aile desteği) İngilterenin gençleri de fena bu arada. Çocuğu liseye geçerken Türkiye'ye dönen bi çiftle tanışmıştık, yani bu konularda da "kafan şurada daha rahat" işi bitti galiba. AB ülkeleri nasıl emin değilim ama oralarda da sağcılığın ve ırkçılığın yükseldiğini görebiliyorum.

Yani covid sonrası dönem dünyanın da boka battığı bi dönem oldu ve her yer yokuş aşağı gidiyor sanırım. Tabii Türkiyeye dönme fikri benim içimi sıkıştırıyor istemiyorum. Ama 5-10 yıla gerçekten 3.Dünya Savaşı falan görürsek (illa silahlı olmasına gerek yok, sistemlerin çökmesi, işlerin bitmesi herkesin işsiz kalması vs) bu durumda Türkiye'de ailem ve dostlarımla olmak isterim sanırım.

edit: mesela üstteki arkadaş doğum izni vs. bişeyler demiş, İngiltere'de onlar yok mesela. Vatandaşı değilsen (veya süresiz oturma izni) neredeyse hiçbir şey yok, vatandaşına bile öyle Fransadaki Almanyadaki gibi işsizlik maaşı doğum izni/maaşı vs yok. Bu konularda ABD'ye daha yakın. Ha ama yine de İngilizlerin arasında yaşamayı tercih ederim. Buradaki genel kibarlık ve kafa rahatlığı beni mutlu ediyor, göçmenlere de çok alışıklar (özellikle Brighton ve Londra çevresinden bahsediyorum tabii)

kuzey amerika icin:
lezzet yok lezzet. yemeklerde yok, insan iliskilerinde yok, isyerinde yok.
hersey robotlasmis. insanlar rolu neyse onu oynuyor sadece. tiyatro.
evler de dekor. kocaman 300-400m2 evler, $ato gibi.
icine giriyorsun bos. icerde esya yok, duvarda resim falan yok. kucuk yemek masasi, zira giden gelen yok. mutfak tertemiz, cunku kullanilmiyor, surekli disarda yeniyor.

Yaklaşık 3 yıldır yurt dışındayız eşimle. Umduğumu bulamadım diyemem. Çünkü büyük beklentiler içinde gelmiş ya da Türkiye'deki hayatımdan memnuniyetsiz bir halde değildim. Memnunum çünkü yurt dışına "kaçmak" isteyen birçok kişinin beklentileriyle benim beklentilerim hiç örtüşmüyordu zaten. Yani örneğin "Almanya'ya yerleşmek istiyorum, bulaşıkçılık bile yaparım" tayfaya asla anlam veremedim. Çünkü Türkiye'de bulaşıkçılık yaparak yaşamaktan memnun olmayacak biri bunu Almanya'da asla yapamaz. Çünkü Avrupa'da yaşamanın avantajları olduğu kadar zorlukları da fazla.

Genel olarak çoğu kişi bahsetmiş zaten bürokrasi, sağlık sektörü vs. gibi şeylerden. Tekrar etmeye gerek yok. Ben önce yurt dışına yerleşme öncesi/sonrası ile ilgili biraz bahsedeyim. Öncesinde İstanbul'da Kozyatağı'nda yaşıyordum (evli değildim) ve Mercedes'te ortalamanın üstünde bir maaşla çalışıyordum (bunu da artistlik olsun diye söylemiyorum; Mercedes'ten iş teklifi aldığımda önceki çalıştığım yine büyük kurumsal şirketten aldığım maaşın %60 fazlasını aldım ve önceki yöneticim bana teklifteki maaşın kendi maaşından yüksek olduğunu söylemişti, hatta Mercedes'te çalışan arkadaşlar da var, onlar da ortalamanın üstünde olduğunu söylemişti, neyse.)

Taşındıktan sonra benzer ölçekte (hatta büyüklük sıralamasında daha üstte) bir şirkette işe başladım. Yani bu iş için geldik eşimle (tam taşınırken evlendik). Buradaki gelirim Türkiye'ye göre daha düşük. Ev kiraları da hayvan gibi yüksek (Avrupa'nın en pahalı 3 şehrinden biri diye istatistik gördüm geçenlerde). Haliyle gelir/gider dengesi bakımından geriye gitmiş olduk. Ancak İstanbul'un kaosu (ki İstanbul'u çok severim), o trafik, ekonomik dengesizlik, politik olaylar (bundan da tam kurtulamadık sonuçta takip ediyoruz hala), deprem riski ve en önemlisi güvenlik bakımından şu an Türkiye'de yaşamayı cazip görmüyorum. Eşim Türkiye'de yaşama sıcak bakıyor. Hadi dönelim desem koşarak döner yani. Çünkü aile bağları çok güçlü ve kendisi biraz apolitik. Ama şu an dönmek gibi bir çabamız ya da planımız yok.

Açıkçası şahsen burada kalmaya isteğine sıkı sıkı bağlanmış değilim. Ama halimden/halimizden memnunum. Daha iyi şartlar için ileride bir değişiklik yapmak isteyebiliriz (belki başka ülke ya da şehirden biraz uzak müstakil ev vs.). Ama şu aşamada Türkiye'ye dönme ihtimalimiz %0 (eşime sorsam %90 der :D).

Neyse, çok uzattım. Özetle "aradığımızı bulamadık" hiç demem ama "oo harika burakar müthüş" de demem. Türkiye'ye kıyasla avantajları ve dezavantajları var buradaki hayatın. Hepsini teraziye koyduğumuzda burası ağır bastığı için şu an buradayız.

edit: Son olarak şunu da ekleyeyim: Eğer Türkiye'de orta ya da ileri kalite bir yaşamınız varsa Avrupa'ya yerleşmek yaşam kalitesini asla marjinal olarak değiştirmez. Benzer ya da belki biraz daha iyi yaşam şartlarınız olur. Ama atıyorum gece gündüz mesai ücreti almadan çalışıyorsunuzdur, iş/özel yaşam dengesi tamamen işe odaklıysa ve kalan zamandan hiçbir şey anlamıyorsanız o zaman işler çok değişir. Her gün 3-4 saatiniz ev ile iş arasındaki yola gidiyorsa işler çok değişir. Çünkü genel olarak Avrupa'da iş/yaşam dengesine çok önem veriliyor. Benim zorunlu mesaim haftalık 40 saat mesela, kaçta başlayıp kaçta bitireceğimi ben belirliyorum. Öğlen 14:00'ten sonra işi bırakıp dışarı çıkabilyorum. Ama mesela Türkiye'deki çalışma hayatı da benim için 180° farklı değildi. 1/2 gün ofise gidiyordum, rahattım. Öyle olmasaydım bu cevabın tamamı "benim canım Avrupa'm" minvalinde de olabilirdi.

sadece fotodan emin olamamakla beraber, esim ilac gelistirmede aflatoksinlerle calisiyor. bir iki mantari bana göstermisti, bence suna benziyor. 123pilzsuche.de
eger buysa baya zehirli bir mantar.

Merhaba, bazen benim bitkilerimin toprağında da mantar büyüyor. Çöp sisle alıp atiyorum. Fazla sulamaktan kaynaklandığını düşünüyorum. Bence bitkinizi atmayın gerek yok.

toprağı değiştirin.
neem yağı öneriyorlar ancak denemedim.

yüzmeyi iyi bilmiyorsa kendini yorar ve sonra batmaya, su yutmaya başlar. ama yüzme iyi bilen birisi böyle sıcak havada travma falan geçirmediyse yardım gelene kadar boğulmaz.

Twitter'da şöyle bir şey okudum, açık havaya çıkmadan yelegi sisirmemek gerekiyormuş, ters dönme gibi durumlarda sanırım sikisabiliyormussun. Panikle yoğunluklu insanların koştuğu tarafın tersine hareket etmek gerekliymiş gibi şeyler yazıyordu.

Çok korkunç olay.

Uzman değilim, sorunuza cevaben yüzme bilen kişi açısından görüşümü söyleyeyim. Bence temel mesele suda sakin kalmak, panik yapmamak ve kendini yormamak. Suda en az eforla nefes alma yöntemi, sırt üstüdür diye düşünüyorum. Benzer bir durumda kıyı yakın değilse sırt üstü yatar beklerdim. Deniz istediği kadar dalgalı olsun, yüzme bilen kişi burnuna gelecek suyu yutmamayı bilir (nargile yöntemi deniyordu sanırım, yıllar evvel gittiğim kursta o şekilde öğrenmiştim).

tahliye teknesinin ipini kesmemişler indirememişler indirince de teknenin altına sıkışmış (tekne katamaran gövdede boşluk var o sırada 7-8 kişi orada sıkışarak ölmüş)
kalanlar denize atlıyor zaten yardım geldiğinde tekne batmamış gözüküyordu videolardan

Dalga var, dalga var. Koca kargo gemilerini alabora ediyorlar bazen, insanın ne gibi bir şansı olabilir. Youtube'da bir kanal takip ediyorum birkaç aydır, denizdeki dalgaları ve riskleri anlatıyor. Açık denizi bırakın, bildiğiniz sahil şeridinde bile en baba yüzücünün bile başedemeyeceği dalgalar oluyor. Ayak bileğine bile gelmeyen suda boğulabilirsin.
Birkaç hafta önce Kaliforniya'dan bu video baya popi oldu: youtu.be
Akdeniz açık deniz. İskenderun'u, Mersin'i kışın bilenler dalgalarının şakaya gelmeyeceğini bilir. Belki direkt kıyas olmaz ama Kuzey Denizi videolarına bakabilirsiniz. Dalgalar denizin ortasında içe kırılıyor.

tam da bu benim aklima geldi bu kazadan aslinda sonra. hatta cevaplardan biri gibi ben de ne var aq sirtustu yatar hatta nap basarim, kurtarilmayi beklerim diye dusundum ama bu kadar kisi oldugune gore bu kadar kolay olmasa gerek diye dusundum. sonucta insanlarin cogu yuzme biliyor.

ben iyi yüzme bildiğimi düşünüyorum, meslek olarak denizcilik de yaptım bi ara, açıkdenizde de girdiğim çok oldu.

panik faktörü çok önemli, denizde normal bir insan kafasını kaldırsa su üstünde kalabilir. tabi bu üzerindeki giysilerin durumuna ne kadar su çektiğine de bağlı olabilir.

yüzmeye çalışmak yorucudur bir noktada kesilirsiniz ama su üstünde kalmak için kafanızı yukarda tutmak veya ellerinizi kollarınız açmak yeterli geliyor. en azından çoğu insan için.

izlemedim ama izlediğim kadarıyla ayaklarında kesikler olan insanlar varmış cam kırıklarından dolayı, ve gemiden mazot akmış, deniz suyunun üstünü örtmüş herşeye yapışmış ve kaygan hale getirmiş, bir baba 6 yaşındaki çocuğumu tutamadım dedi. çünkü her yerine mazot bulaşmıştı çok kaygandı dedi. o durumda bir panik oluştuysa itişme kakışma, ezilme, belki bayılan insanlar oldu korkudan, belki dediğiniz gibi alt katlarda tuvalette falan kaldı, bunun yaşlısı var, hastası var, engellisi var. çıkamamış olanlar da olabilir tabii.

panik faktörü varsa herşey olabilir. videolarda arayın, 1 metreye varmayan suda boğulacak gibi olan insanlar bile var panik yüzünden. hani o kadar paniklemiş ki ayaklarını yeğe değdirse vücudunun üst kısmı su üstünde kalacak ama panikten çırpınarak boğuluyor.

yüzme bilmeyen insan paniklemişse çok daha tehlikeli, yanında birisi varsa direkt onun üstüne çıkıp sarılıyor, su altında kalıyor diğer insan ve kurtulamazsa boğuluyor. bu da olmuş olabilir.

Bu tip kazalarda panik yapmama imkanı yok.

Yani ne kadar iyi yüzerseniz yüzün, fırtınalı deniz, beklenmedik bir kaza durumu kontrolü kaybetmeye neden olabilir. Her gün alabora olan bir gemiden kaçmıyorsunuz sonuçta.

Tabii açık denizde hele bir de kötü havada dalgaların sizi sürükleme ihtimali de yüksek. Dakikalar içinde kaza mahalinden çok uzaklara sürükleyebilir dalgalar.

Burada işte gemi personelinin kontrolü mümkün olduğunca ele alması lazım.

Herkesi görev yerlerine geçmesi, yolcuları kontrollü bir şekilde ilerletmesi, can yeleklerini giydirmesi, filika ve botları suya indirmesi ve yolcuları oraya aktarması gerekiyor.

Zaten bunun için gemilerde, uçaklarda vb sürekli tatbikatlar yapılır. Hangi personelin ne görevi olduğu bellidir.

Ama birçok insan bu tatbikatları ciddiye almıyor. Bizim insanımız bu tip kaza anlarında soğukkanlı değil panikle hareket ediyor. Herkes bir ağızdan bağırıyor, kimin ne yaptığı belli değil.

Çok üzücü bir kaza ve çok ders alınacak konu var. Ama alınacağını sanmıyorum.

Gemi içinden görüntü geldi X te dolaşıyorkapının ordaki koridorda kapı kapalı olduğu için gemi yan yatınca altta sıkışıp ezilenler var, en alttan en üst tavan kısmına doğru tırmanmaya çalışanlar çok ciddi efor sarf ettiklerini anlatıyorlar. Muhtemelen en yaşlı, kadın, çocuk vs olanlar imkansız çıkamamıştır ordan tahliyeleri erken olsa muhtemelen herkes kurtulacaktı.

20 sene önce bursa - istanbul feribotunda (arabalı olan değil) armutlu-bozburun civarında dalgalar sebebiyle sağlam sarsıntı oldu gemide ve saniyeler içinde panik dalgası başladı. sesli kelime-i şahadet getirenler, kusanlar, kaptan kabinini tekmeleyenler vs... o sırada kaptan anons yaptı "sakin olun sorun yok" diye... ardından iri bağırdı yalan söylüyor batıyoruz diye. bunun üstüne can yeleği savaşı başladı... insanlar birbirlerini boğazlıyordu nerdeyse.

O gün bu gündür kışın feribotlara binmiyorum.

Koskoca gemi battı, derinliği düşünemiyorum! Yüzme bildiğim halde orada olsam panikten, korkudan neler yaşardım düşünemiyorum. İnsanlar tutunmaya çalışırken küçücük çocuğun cesedi suda=( tek suçlu kaptan ve personel. Su aldığı an insanları dengeleyebilirlerdi zaman kazanmak açısından. Herkes bir tarafa gidince iyice battı muhtemelen.

bu tarz kazalar yasanmasi icin coklu hata lazim, yoksa kolay kolay bogulma olmaz.
yani:
hem gemi bitik olacak
hem kaptan, hem murettebat egitimsiz olacak
hem kurtarma ekipmani yetersiz, arizali vs olacak
hem de hava sartlari kotu olacak

tahminen bunlarin hepsi gecerli, tipik ortadogu case study.
her isimiz "bir is nasil yapilmamali" isimli kitaba girer.
olmek konusunda bizim kadar mahir bir baska millet var mi bilmiyorum.

@Cooper, gemi su alıyor karaya 20 km mesafedeler, kaptana yolcular söylüyor su alıyor gemi geri dön diye, karışmayın diyor devam ediyor. kaptanın adı gemi personel listesinde değil yolcu listesinde, kaptan kaptan değil, kaptanın kaptanlık evrakı falan yok yani. bir de gemi batarken personel açılın açılın diyerek gemiden ilk önce atlayıp kaçıyor. yani söylediğin herşey mevcut.

@omer460
ya iste coklu hata sart, yoksa modern arac gerecleri kolay kolay kaza kirima sokamazsin. arabadan ucaga hepsi ayni, bu da sonucta aslinda modern kucuk bir gemi.

gecen gun yuruyen merdivenlerle ilgili birseyler okuyordum da, 15-20 tane ayri ayri guvenlik ozelligi var, ve bunlarin hepsi birer kaza sonucu gelistirilmis. yani muhendisler surekli delikleri kapatiyor, salakca seyler yapsan bile sistem olmene izin vermemek uzere kuruluyor.

kaptani yolcu listesine yazarak kurallari ihlal etmek, eli yuzu duzgun ulkelerde insanlarin aklina bile gelmez, cunku adamlarin hayalgucu o kadar genis degil. bizim aklimiz sadece ve sadece kurnazliga calisiyor.

bu kuralsizlik nasil duzelecek, yani butun sistemler cokmus ise nerden baslamak lazim, harbiden merak ediyorum. belkide hicbirsey hicbirzaman duzelmeyecek ve bu sekilde yok olup gidecegiz.

bu akkuyu falan, ben ordan birseyler bekliyorum ya. birisi damadini falan sokar iceri, o da hepimizi havaya ucurur bence. hidrotermikte ayni verimi alman imkansiz, komurle dogalgazla da olmaz o is ama nukleer kokumuzu kurutur. hayirlisi artik.

böyle bir senaryo eğer kışın gerçekleşirse hipotermi olasılığı yüksek. o yüzden titanik'teki gibi bir ahşap üstüne çıkmak en güvenilir yol olur ama o ahşabı nereden bulabilirsiniz bilemem. deniz suyunu filtre ederek içme yöntemi var ama güneş, plastik ve kaplar lazım vs.

yüzme bilenlerin rip akıntılarında daha çok boğulduğunu duydum. aşırı özgüven her zaman trajediyi doğurur. o yüzden mümkün olduğunca sakin kalıp, yeleği giyip varsa filikalara binmek.

yoksa evet sırt üstü yatarak beklemek ancak ıslak kıyafetler, çanta vb ağırlık yapıp dibe çekeceği için çanta ve ayakkabılar ilk olmak üzere kıyafetleri çıkarmak gerekiyor.

bir de kurtarmaya geleni de boğma riski olduğu için nereye tutunsam diye hınca hınç saldırmamak lazım. duba gibi kafasına sarılıp batırılan kurtarıcılar çok maalesef.

pan-ik öldürücü ve bulaşıcıdır. tatbikatların sebebi de özünde paniği önlemektir. o yüzden öncelikle derin nefesler alıp sakince ilerlemek gerekiyor. ilk atlayanlar genelde ölenler olur eğer bildikleri bir şey yoksa.

silivri'de 2 gemi çarpışmış 10 kişi kayıpmış. bir gemiyle irtibat kurulamıyormuş.

Eğer versatil kurşun kalem önerisi istiyorsanız, pentel graph 1000 0.7 yahut 0.5 mm ve 3b uç öneririm. Teknik olarak "çizim kalemi" olsa da, yazı için ömrümde gördüğüm en mükemmel kalemlerden aynı zamanda.

Ahşap, masif grafit vb. "açacakla açılan" kurşun kalem soruyorsanız kohinoor 2b yahut 3b kurşun kalem öneririm.

Silgi hususunda nokta atış bir tavsiyem yok ama pentel soft olabilir.

Palomino blackwing denenebilir.

Leuchtturm1917 bunun ikib var mı bilmiyorum ama varsa belki olabilir.

Kurşun kalem dediği için başlık bunlar diyorum.

encrypted-tbn0.gstatic.com
karakalem calismalarimda ben bunu kullaniyorum. en iyi silgi.

uzun süre yazımda pentel graph 1000 yoruyor, smash tavsiye ederim şahsen

Sürekli giydiğinizde dağılacak gibi narin ve hassas yani bu arada sırada pembe kombin yapıp da giyilip rafa kaldırılacak bir ayakkabı gibi. Sürekli kullanmak için bakıyorsanız yani bütçeniz gereği böyle bir ihtiyaç varsa; ihtiyacınızı karşılamaz. Bir de yaz bitti zaten çok giyilmez artık bence bu gece yatıp uyuyun yarına geçer heves.

bu ayakkabının maliyeti taş çatlasın 200 lira falandır. alacaksanız da bunu böyle bilip alın.

Bir fetiş olarak ben hayır diyorum :)

çok çirkin yahu.

ben olsam almam bunu tasarimdan bagimsiz olarak, cunku lacoste bir ayakkabi markasi degil, kaliteden ortopediden cok markaya para veriyorsun burda.

obur taraftan "bunun maliyeti max. sudur" kafasiyla bakarsak zaten hicbirsey almamak lazim, deliririz.

adidas ve nike’in sneaker babetleri daha güzel. bir de cooperr+1

Şu ayakkabı abd’de max 25-30 dolar. Japonya’ya denk geldim, 1.500 tl civarı www.instagram.com

Alınmasına alınır fena değil ama türkiyede her nasılsa ayakkabı işi çok kazık, itiraz eden de yok demek ki 5 bin herkese normal gelmiş.

O fiyatı haketmez. Logo para ediyor.

Ayrıca bu tip eksantrik şeyleri giyip görmek uygun olur.
Kendisi çok fotojenik olabilir de ayakla bütünleşince çok kötü görüntü verebilir.

hayatımda gördüğüm en kötü şey olabilir.

bunlara mary jane deniliyor sanırım. başta puma olmak üzere bir çok spor markada buna benzer, deri olan alternatifler var; vereceğiniz paraya değmesiyse konu.
beğendiyseniz alın gitsin yaa, kime ne? ben arkanızdayım^^

giyimde vegan biri olarak haliyle deriye tercih edeceğim bir ayakkabı. rengi de tatlıymış. daha dikkatli inceleyip ben alabilirim şimdi hatta. teşekkürler :d

gerçek deri olmaması bir ürünü değersiz ve kalitesiz yapmıyor <3

paran cebinde kalsın mümkünse.

@art cat, deri olmaması tabii ki kalitesiz yapmaz, ama deri gibi nispeten para eden bir malzemeden üretilmiş ayakkabı ile dönüştürülmüş plastikten olanı aynı fiyata satmaları da anlamlı değil. sanırım yazar buna dikkat çekiyor.

lacoste bana 5 bin lira verecekse alirim.

Sana alışveriş yapmayı yasaklıyorum.

hayir, gerekmiyor. yani isterseniz prag ya da bratislava konsolosluklarinda nikah kiyabilirsiniz tabii ama bu durumda avusturya'da ikamet sahibiyseniz avusturya makamlari önünde evleniyorsunuz. tam olarak bu durumdaydim ve hic sorunsuz avusturya'da evlendim. avusturya konsolosluk nikahini tanimiyor, yabanci ülkede yasayan kendi vatandaslari avusturya konsolosluklarinda nikah kiyamiyor, kendi ülkesindeki konsolosluklara da nikah kiyma yetkisi vermiyor.
gene de prag konsoloslugunda evlenmek isterseniz isiniz biraz uzar ama pratikte gayet mümkün. önce o evliligin türkiye'de taninmasi gerekir, ancak sonra o belgeyi avusturya makamlarina verip onaylatmaniz.

edit: bu arada dikkat etmeniz gereken bir sey var, avusturya'da sahitsiz evlenmek mümkün ama türkiye'de degil (ben evlenirken kural böyleydi yani). eger kücük bir yerde evlenirseniz ve sahit belirlemezseniz nikah memuru bu kuralin farkinda olmayabilir, nikahi normal bir sekilde kiyar, her yerde evli sayilirsiniz ama türkiye'de evliligi saydiramazsiniz. bizde aynen böyle oldu. kücük bir köyde evlendik ve nikah memuru bilmiyordu bu kurali tabii ki cünkü kiyacagi ilk internasyonal nikah bizdik, son anda kadina malum olmus gibi viyana'da birilerini arayip neye dikkat etmeliyim diye sorunca ögrendi de kurtulduk bir sürü problemden.

@konusma ben konusuyorum, Soyisim konusunu nasıl yapıyoruz? Mesela yabancı soyisim olacak, bunu Türkiye kabul edecek mi?

Muhtemelen hepsi Türkiye’de (taksitle satıldığı için) daha ucuza geliyordur (bugünkü değer hesabı yaparsanız). Ama olsa olsa direkt vergisiz alışveriş yapılabilecek Delaware gibi yerler ya da sonradan vergi iadesi alınabilecek ülkeler (hemen hemen tüm AB) olabilir, yine de garanti meselesi, bozulursa muhatabın kim olduğu falan derken her türlü buradan almak daha mantıklı olabilir. Bir de drone almayın ama siz bilirsiniz. Uçurmak yasal olarak imkansız gibi bir şey. Pratikte uçurursunuz da..

taksitle alisveris ne derece mumkun? az mi taksit yapiliyordu? nedir son kurallar?

O biraz değişken, bddk’nın ilgili yönetmeliğine bakmak lazım. Örneğin Amazon MacBook’a peşin fiyatına 9, vade farklı 12 taksit yapıyor. Ps5’e de peşin fiyatına 9 ay yapıyor. Tek tek farklı platformlara bakmak en iyisi.

paramızın mevcut hali dolayısıyla hiçbir avrupa ülkesinden elektronik almaya değecek bir durum yok bence. mesela kore'de elektronik hemen her kalemde ucuz. uçuşu pahalı olduğu için, ülkeye dair bir merakınız yoksa sırf bunun için gidilmez tabii.. malezya da iyi deniliyor.

1 tb ps5 türkiye'de 62 bin lira, yunanistan'da günümüz kuruyla 29 bin lira.
burasi alexandroupoli'de bir yer: www.public.gr
vergi iadesi aldigin icin cihaz 29 bin liraya geliyor.
bu da türkiye'de: www.mediamarkt.com.tr

mesela türkiye'de macbook air 15" 96 bin lira, yunanistan'da 72 bin lira ama gene de fark var yani. www.public.gr

yunanistan'a, alisverise gitmeye günlük otobüs kaldiriyorlar canakkale'den, tekirdag'dan, edirne'den. eminim istanbul'dan da vardir. bir bakin onlara.

ırak'ın bazı bölgelerinde vergi olmuyor, youtube da güncel fiyatları paylaşan kanallar var.

Sosyal bilimler içinse isam kütüphanesi iyi. Lisans öğrencisi almıyorlar.

indirimli müze kart?
indirimli mubi ve amazon prime üyeligi.

thy'de öğrenci indirimiyle bilet alınabiliyor. bu kampanyalarda öğrenciliğe ek yaş sınırı olabiliyor, ona dikkat etmek lazım.

airtag kayip modunda degilse sahibine nasil ulasilir bilmiyorum ama kopegi veterinere goturup cipini okutarak sahibine ulasabilirsiniz. duyarliliginiz icin tesekkurler <3

lost moda almadan numara gözükmüyor.
hangi sahil? caddebostan falansa köpek sahipleri grupları vardır mutlaka oradakilere ulaşın, bilmiyorsanız veterinerlerden bilen çıkar elbet.

doğru çip de var :)

sahilde oynasın, zaten dışarda işim var diyerek serbest bırakılmış da olabilir.

hani o kadar uğraşıp sahibini bulup da, ya ben kendi başına oynasın diye bırakmıştım cevabı alabilirsiniz diye söylemek istedim.

veteriner aklımda zaten ama şu an hem araç yok hem de @omer460’ın dedigi gibi sahibi gelirse diye bekliyorum. airtagden telden ulassam fircalamak icin super olurdu. su ve yiyecek verdik merak edenlere. sahibinin terk etmis olmasindan korkuyorum.

terk etmiş olsa airtagla terk etmezdi sanki. belki kendi başına takılsın sonra alırım diye bırakmıştır.

airtag'i olsun ya da olmasin, makatina dal sokulan yavru kedilerin oldugu bir ülkede siz sevdiginiz hayvani iki dk gözünüzün önünden ayirir misiniz? islek bir yerde kendi kendine takilsin diye salar misiniz? bence saglikli düsünen hicbir insan yapmaz.

airtag maalesef tek yönlü calisiyor. airtag'i olan hayvanin bence cipi de vardir, en iyi olasilik veterinere götürmek gibi duruyor. foto da isteriz :)

gruplara yazdım, kimse cevap vermezse veterinere götüreceğiz.

kötü bir fotoğraf ama kendisi çok uysal bir golden.
ibb.co
konusma ben konusuyorum daha bitirmedim

Sonuç ne oldu merak ettim

gruplara yazdiktan sonra birisi geldi. yamacin ustundeki sokakta durdu, kopek de ona gitti. kisaca kimseyle konusmadan almis oldu kopegi. tum gun gunesin altinda ac ve susuz kalma
ihtimaline okey genis bir birey sanirim.

airtag’in de nudge gondermedigini ogrenmis oldum boylece.
kisa

Bir nevi mutlu son.

akademisyen bir arkadaşımın basit bir youtube kanalı var; daha çok öğencilerine yönelik kısa içerikler çekiyor. her konuya dair okuma önerilerinde de bulunuyor; videolarını bi karıştırın derim.
www.youtube.com

bbc'de michael wood'un belgesellerine bakabilirsiniz. asiri efsane olmus belgeselleri var. 84 yapimi in search of the trojan war baya epik bir belgesel.

rome dizisi istediginiz minvalde fena degildi 100% olmasa da.

belgeselx.com
bu sayfadan belgesel kanalları seçiminden history viasat içinde aradığınız türden çok konu var . ben de boş kaldıkça izlemeyi seviyorum.

Rome

www.imdb.com

Var aslında, Robert Garland'ın Antik Yunan'da Günlük Hayat ve Deighton'ın Eaki Roma yaşantısında bir gün kitabı başlangıç için güzeller. Yazarların her ikisi de ilgili alanlarda akademik kariyeri olan insanlar.

Böyle "bir gün" temasında daha birçok kitap da var aslında. Bu çerçevede arayıp yazarlarını google'dan aratırsanız birçok iyi kitaba denk gelebilirsiniz.

Homer ile arkeoloji ve sanat yayınlarının kataloglarını taramak faydalı olabilir.

Ama dürüst olmak gerekirse demir çağından endüstri devrimine kadarki süreçte balıkçı, terzi gibi mesleklere sahip insanların hayatları zamandan ve coğrafyadan bağımsız çok az değişti. Kültürü yansıtan günlük hayatlar genelde aristokrat kesimin günlük hayatıyla ilgili. Politik olarak söylemiyorum bunu, cidden böyle. Materyal olarak elbette kullandıkları "aletler" farklı görünüme sahip, farklı görünen evler var, farklı görünen giysiler giyiyorlar ancak günlük yaşam rutini bakımından köylü veya zanaatkar nüfusun hayatları neredeyse aynı. Zaten bu yüzden çok odaklanılan bir şey değil.

Philip Matyszak'ın Antik Yunan'ds 24 Saat ve Antik Roma'da 24 saat Kitaplarını öneririm.

İkisi de akademik yayın değil tabii ama okuması keyifli. Her bölüm bir saat ve bir kişinin hayatı şeklinde kurgulanmış. Koleden, doktora birçok isimle kısa vakit geçiriyor gibi oluyorsunuz.

bilgi kismini geciyorum ama canlandirma ve o doneme gitme acisindan AI ile yaratilan su videolari cok begeniyorum. www.youtube.com

Assassin's creed odyssey Yunanistan da geçiyordu.

engel, blok.

Sözleşme yapmadınız ama yine şifahen :
- 160bin lirası satılsa da satılmasa da senindir. dedin ise (tehdit hususu hariç) haklı olabilir.

Böylelerini aracı yapmak yerine, alıcıya 160bin TL'lik indirim yapmak çok daha iyi olur ama kimin ne olduğu çıkar çatışması olduğunda belli oluyor

yazili bisey yoksa babayi alir.
yazili bisey varsa, sozlesmeye ne diyorsa o.

İlan parasını ver başka 5 kuruş verme. Sakın gidip görüşme. Bu adamlara güven olmaz. Telefonda konuşma, WhatsApp üzerinden yazışma yap.

selamlar, ne konuştunuz ne ettiniz bilmem ama 160 binliralık masraf yapcak ne yapmış? araba satıcam diye pavyona mı gitmiş?

hani dese kardeşim bak bu kadar zamanımı aldın hadi onu sineye çekiyorum, ben 3 binlira ilan parası verdim bari bunu öde tamam. atarsın 5 10 lira konu kapanır. 160binlira nedir?

ben sizin yerinizde olsam bu elemana para vereceğime avukat tutarım ve kendisi ile görüştürürüm. derdi neymiş avukata anlatsın. sanki maybach sattınız 35 milyona da 160 binlik masraf yapacak.

ha şunu da diyebilir ben arabana detaylı temizlik yaptırdım 10 lira ona verdim. boya koruma yaptırdım ona da şu kdar verdim, şu kadar da ilan param var. bunları yaptırırken de size sorması lazım. sonuçta

Gorusmeye kesinlikle gitme. Ne yapar eder ya para alır ya bela çıkarır. Bu saatten sonra yapılacak şey engellemek ve geri çekilmesini beklemek.

Ama anlamadığım şu, araba satarken ya kendin alıcı bulup satarsın ya da satmakla uğraşmaz galericiye daha düşük fiyattan verirsin. O da üzerine kar koyup satar başkasına.
Emlakci gibi ilana koyması için galericiyle anlaşmak bana saçma geldi. Galerici zaten komisyon alacak ve senin eline yine kesilmiş para geçecek.

Jsjsj
Abi Türkiye gibi her gün adam öldürülen, dövülen ülkede galerici gibi mafya olduğu her yerde duyulmuş adamlarla görüşmeye gitme yani.

Şu ülkede hala galericiler ile iş yapanları görmek üzücü.
-görüşmeye gitme
-galericinin kapısın çaldığın için suçlusun. sırf bu yüzden 5-10 bin tl eft yapabilirsin.

cimer'e yazı yazabilirsin. başın belaya girerse öneden kanıtın olur.

@hacirotti, "bizim disimizda evi satarsaniz gene parayi ödemelisiniz" dedi ve bunu kabul ettiniz öyle mi? cok afedersiniz ama siz enayi misiniz?
emlakci o halde her gelenle sözlesme yapsin, kilini kipirdatmasin, siz aylardir satilmayan evi ama paraya sikisarak ama is bitmedigi icin can sikintisindan kendiniz satinca da emlakciya parasini kendi elinizle gidip verin?
resmen "sen calisma, sen yat, isini ben yapip sana parani ödeyecegim" demis oluyorsunuz.
neden bunu herkesten bekleyip bir de hak yemek falan diye rasyonalize etmeye, insanlar üstünde ahlaki baski kurmaya calisiyorsunuz ki? böyle bir enayilik yapsam ortamlarda anlatmaya utanirdim.

galerici tabi ki para kopartmak için atıp tutacaktır.

evi kiraya verirken önce ben ilana koymuştum, sonra emlakçıya vermiştim.
benim ilanımdan beni arayip evi kiraladılar. emlakçıya da teşekkür ettik para vermedik.

çok üstünüze giderse tehdit edildiğim için polise gideceğim diyebilirsin.

160bin lira iyi para. galerici 5 dk ileri geri konuşup, "benim hakkım var bu parada" diyip 160bin lira kazanacak. uğraşsız tertemiz para.

3-5 bin lira ilan parası istese anlarım. avukat bir arkadaşınızdan rica edin, galerici bir daha sizi ararsa "avukatım XXX bey/hanım, kendisiyle irtibata geçebilirsiniz" diyin, kapatın telefonu.

ilan parasını ver
hocam de kusura bakma de ben kendi tanıdıgıma verdim de
senin arkandan bir iş yapmadım de
daha da bir şey derse avukatla konustur bir daha da muhattap olma

merhaba , olan biteni, ne karar verdiğinizi ve neler olduğunu merak ediyoruz. saygılar.

ediyoruz diyorum da ben ediyorum, muhtemelen diğer arkadaşlar da ediyordur.

öncelikle uzun alin. bilek kismini iyice kavrasin. ayaginiz darsa lowa, tarakliysa salomon tavsiye ederim.
salewa da düsünebilirsiniz eger model begenirseniz ama millet, mammut, meindl, la sportiva, merrel gibi markalari özellikle kis aylarinda cok günlü yürüyüslerde tavsiye etmem. hepsini test ettim onayladim, eved.

marka modeli bosver. her marka kocaman logolarini, sembollerini, sacma sapan renklerini yapistirip ozgurlugu kisitliyor. onemli olan, goretex olmasi, burnunun genis olmasi, camur bulasinca hizlica temizlenecek olmasi gibi 3 kriter yeter. git bi boyner yada spx magazasina bu kriterlere uyan en rahat ve guzel ayakkabiyi al.

onerim asolo. la sportiva, scarpa da bakabilirsin. sulu, yagmurlu ortamlara girmeyeceksen goretex'e gerek yok. ayagini pisirir iceride. yine sirt cantasi falan agirlik tasimayacaksan yuksek bilek korumasina gerek yok, bosuna agirlik yapar.

Düz yolda yürümeyeceksen, dağa taşa vuracaksan boğazlı şart.
Ayak bileğini eline alırsan ömür boyu çekersin.
Burkulmak için can atan tuhaf bir anatomisi vardır ayak bileğinin. İhtimam ister.

boğazlı salomon'um var. çok memnunum. hiking, festival, normal kaldırımda yağmur / kar / çamur / buzlu şartlarda çok kullandım.

ne zaman suyun icinden gececegini, hele dagdaysan ne zaman yagmur yagacagini bilemezsin. en basitinden cok günlük gezilerde sabah uyandiginda sebnem düsmüs olur, ayakkabin islanir. goretex sart. kaliteli bir goretex alirsan terleme kismini yari yariya halledersin. terleme kismini cözmenin ikinci yolu merinos corap giymektir. yaz aylari icin lightweight merinos coraplar var. koku yapmaz, terletmez, üsütmez, cabuk kurur. dogru ekipmanla cikinca dogadaki problemlerinizin cogu biter.

@konusma; aslinda en ideali farkli durumlar icin farkli ayakkabilar. cok gunluk triplerde hazirlikli olmak adina goretex mantikli olabilir. ancak birkac saatlik tripler icin ben goretex ve yuksek bilek olayini biraktim ve ciddi bir ferahlama geldi. genelde cascade daglarina gunubirlik gidiyorum (en fazla 6-8 saat) ve hava durumunu, trail durumunu biliyorum. dusuk bilekli ve hava geciren la sportiva bushido en cok kullandigim ayakkabim. cogu insan overequipped gidiyor ciddi multi day hiking yapilmayacaksa (ki insanlarin %90'i bu grupta) kendini gereksiz yormus olur.

goretex denilen sey ayakkabinin astarina teflon kaplama oluyor. bildigin teflon tavadaki ayni malzeme ve hava giris cikisini kesen plastik bir kaplama. marketing olarak hava aliyor deniyor ama maalesef dogru degil. hava gecirmedigi icin yun coraplarin wicking denilen teri emip buharlastirma olayi da gerceklesemiyor ve ter ayakkabi icinde kaliyor. ancak risk almak istemedigim ciddi hikelarda nadiren giyiyorum goreteximi artik.

zamaninda sozlukte soyle bir ayakkabi marka rehberi yazmistim duyuru sahibine de yardimci olabilir: eksisozluk.com

özge ve kemalden ses çıkmadıysa da ekle. hoşlanmışsın, muhtemelen hoşlanmış. belki efendi çocuk sende bir şey yok diye rahatsız etmek istemedi vs.

fikri değiştiyse de iki satır konuşmuş olursun netleşir. bu kadar yazıp ekleyip denememen büyük hata değil mi sence

çocuk niye eklesin ki seni? ilgilenmediğinize dair bir sürü işaret almış. o da beni beğenmedi heralde demiştir.

instagram'dan ekleyin niyetinizi belli edin bence geç kalmadan.

ekleme.

kemal le özgenin konusmama ihtimali yok gibi bir sey bence. sen niyetini bildir ama geri dönüs gelmiyorsa zorlama derim.

özge gereksiz yere konusmus ve büyüyü bozmus biraz. ben böyle durumda hicbir sey anlatmazdim. birak arda kendini anlatsin yani.

Kemal hiçbir şey bilmiyorsa, Özge seni arayıp darlamadıysa, o iş olmamış demektir.

Boşver, Hem sigara içiyormuş zaten.

sigara bence büyük sorun onu düşünerek ekle.
sen ona sorular sormadıysan, eve bırakmasına da hayır dediysen benle ilgilenmiyo diye düşündü muhtemelen.

en hayirlisi olmus.
yurtdisindan iki saatte 10 sigara icen bagimli icin neden döneseniz? adam chain smoker resmen.

bence ekleyin.

sigara konusunda bir not: ben cok sigara iciyordum, esimle sevgili oldugumuzda onun istegiyle biraktim, cok rahatsiz oluyordu. o zamandan beri icmiyorum, 12 yil oldu. benim icin de iyi oldu, simdi ben de sigaradan ayni sekilde rahatsiz oluyorum :)

Tabii ki ne istiyorsan onu yapacaksin, bu tip konularda akil almak buyuk hata. Sadece kendini dinle, istiyorsan ekle istemiyorsan ekleme.

Sahsi arastirmalarim sonucu ilk adimi atmayan kizlarinin %86sinin mutsuzluktan öldüğünü tespit ettim. Ekleyeceksen mesaj da pesinden gelsin, dönüyorum bir kahvelik zaman yaratalim mi vb??? Eklemeyeceksen de hayatta basarilar.

%1 ihtimali deniyorsun şu anda. Yaşadığın yerde, sana uygun başka birileri mutlaka vardır.

ekle gitsin ya. hatta izah et durumu.

böyle şeyleri bu kadar düşünüp "ya şöyle olsaydı?" demeye gelmez. açık olun, net olun. en fazla ne olacak ki, adam "ben o ışığı görmedim bizden olmaz" der bitti gitti.

hoşlanmak, bunu söylemek ayıp değil. bi de siz yani özellikle tanıştırılmış insanlarsınız öyle rastgele birine dan diye yazmıyorsun.

bence ekle veya yaz gitsin. pekala çocuk senden ilgi görmediğini düşünüp rahatsız etmemek istemiş olabilir. ne düşündüğünü ve istediğini söyle kafan rahat olsun.

nasıl egolar var böyle yahu :) adam sana bir sürü sorular soracak, seni beğendiğinin haberini uçuracak , eve bırakmayı teklif edecek , hiçbir tepki alamayacak, ama sen onu eklediğinde gururun incinecek öyle mi? çok kasıyorsun bence, çok hem de.

Bulusmus olmak icin bulusmussun cocuk ideal cikinca da pisman olmussun.

Abla Türkiye'de erkek mi kalmadı, bu nasıl fikir. Normal dön. Zamanla bulursun birini nasibinde varsa. Liseli muhabbeti bu.

ozge'ye sordum, ben karismam dedi.
tanismamizdan sonra arda olumlu konusmus olsa ozge bu kadar notr kalmazdi diye dusunuyorum. belki hoslandi ama sonra herhangi bir sebepten fikrini degistirdi sanirim. eklemiycem, kismet degilmis. cevaplar icin tesekkurler.

"sigara"dan sonrasını okumadım.
herkesin hayatına kimse karışamaz ama sigara kırmızı çizgim.

Koştura koştura arkadaşlarını çağıracaklar, sonra da karışmayacaklar. Gerçekçi gelmedi. Arda bir sebeple sizle devam etmek istememiş. Ben zorlamazdım. Yine de denemek istiyorsanız ekleyin.

Olumlu olsa arkadaşına söylerdi bence. Ben karışmam ne alaka başta karışırlen iyiydi.

Eğer o geceki davranışım beni rahatsız ettiyse eklemez ama kısa bir mesaj atar, açıklardım hatta güzel bir akşamdı derdim. Zaten vereceği cevapta ne hissettiği belli olurdu.
Arkadaşlarınızın kaçak oynaması hoş olmamış, ki siz neden olmasın da demişsiniz. Ben onları karıştırmadan Eğer gerçekten hoşlandıysam bir kere mesaj atardım cevabına göre geri çekilirdim.

Önce aranızı yapmaya çalışıp iş biraz karmaşıklaşınca "ben karışmam" diyen Ayşe'yle de aramdaki ilişkiyi gözden geçirir, biraz mesafe koyardım.

ekleyin, en kötü ne olabiliR?

Adamla ilgilenmediginizi gosteren her seyi yapmissiniz, sonra da niye olmadi... En azindan gecenin guzel gectigine dair kisa guzel bir mesaj atsaydiniz. O da yok. Rahatsiz edecegini dusunup birakmistir pesini. Ben mesela kimsenin pesinden kosmam. Niyetimi gosteririm, tepki gelmiyorsa ceker giderim. Onunla mi ugrasicam? Cok pasif kaliyorsunuz.

turları salla kendin planla

Vize varsa Belgrad'ı bosver, oraya her zaman gidilir. İspanya, İtalya olabilir. Geçen sene 29 ekimde Almanya'nın kuzey şehrindeydim, gündüzleri sweet , akşamları mont ile geziyordum. Termal içlik giydirecek kadar soğuk olmaz o dönemler.

herkes bilir ki prag sonbaharda en ihtisamli dönemini yasar. ben o hafta prag'da olacagim. planlari yaptim :)
havanin ne kadar soguk olacagi yildan yila farklilik gösterir. 29 eylül'de kar yagdigini da bilirim, 29 aralik'ta henüz kar görmedigimiz kislari da. en iyisi seyahatten 10 gün önce hava durumuna bakmak.

italya'nin ve ispanya'nin guneyi ekimde fistik gibi olur, valencia'dan barcelona'ya, sevilla, italya'da sicilya'dan salerno'ya, floransa bir suru yere gidebilirsiniz. belgrad cok gereksiz vizeniz varsa.

geçen sene atinadaydım 29 ekimde. o kadaaar sıcaktı ki gezemedim bile, neyse ki ilk gidişim değildi. dolayısıyla demek istediğim; hava işi belli olmaz. roma barcelona daha iyi olur görece. atina kalabalık olur. turla değil de kendiniz gezseniz daha verimli ama siz bilirsiniz tabii.

Tabiki kapatabilir o yaş hala genç.

Çok zor. Şu durumda daha da zor. 23’ünde çalışmaya başlayan ucuz krediyle ev bile almıştır. Şimdi başlayan maaşının %70’ini kiraya verir.

Kapatamaz. Durumun kendisi imkansız değil yapılabilir fakat 32-33 yaşına kadar çalışmamış birisinin karakter özelliklerinden ötürü imkansız. Bir gecede aydınlanma yaşayıp birden dünyanın en çalışkan, en atılgan insanına dönüşmediği sürece olmaz o iş.

o yaşa kadar malak gibi yattıysa elbet şansı sıfıra yakın. ancak vaktini kitap okuyarak, makalelerle, yurt içi dışı gezilerle, sosyal ortamlarda geçirmişse o zaman bazı açılardan sıçrama yapıp depar atabilir öne bile geçebilir. örnekleri de epey var.

kaptabilir elbet hayat 32-33 yaşında başlamadı. arada atıyorum üni mezuniyetindne sonra geçen 10 yıl var. o 10 yılda ne yaptı. bir şeyler denedi ve batırdı mı, yoksa odun gibi evde bilgisayar başında sosyal medyada trollük mü yaptı sorusu önemli orada yaşadıkları ona muhakkak bir değer katacaktır ve bu değeri yeni başlangıucnda kullanması gerek. o 10 yıl yokmuş gibi davranmak garip olurdu.

teoride evet, pratikte hayır.
hayata atılmaktan kasıt bir yere girip çalışmaksa, tabii yapabilir. ama kariyer yapmaksa o iş olmaz.

iyi bir hayat sürebilmek için hayatının bir bölümünü iyi bir meslek edinmeye harcaman gerekiyor.

ben geç başladım ama şuan müthiş çalışma şartlarına ve gelire sahibim ve dünyanın iklim ve ekonomi açısından en iyi bölgelerinden birinde yaşıyorum.

geçmişte çevremden o çalışıyor sen çalışmıyorsun kıyaslamaları ve küçümsemeleri gördüm. bu çalışanlar istanbul'da 3 aktarma yaparak toplu taşımayla işe gidip geliyor ve paylaşımlı evlerde kalıyorlar. daha da kötüsü aileden destek alıyorlar. kaç yaşına kadar yapabilecekler bunu? 40-45 maksimum. sonrası belirsiz.

ben hep şunu diyorum, dandik bir işte ömür çürüteceğine gir bedavaya çıraklık yap ve zanaat öğren. 6 ay aç gezer sonra altına arabanı çekip evini alırsın. Ama türkiye'de baskı çok fazla var. Belli bir yaştan sonra o evlenmiş işi varmış gibi baskılarla insanı olmayacak yollara sokarlar.

Bir mucize gerçekleşmezgerçekleşmez ya da hayati bir fikir sunup çok başarılı olmazsa çalışarak geçmesi bence zor

33 yasinda calismaya basladiginda 10 senelik tecrübeli eleman maasi almayacak sadece yasindan ötürü. tecrübesiz eleman maasi alacak. hem cok sansli hem cok zeki olmasi gerek. bu durumda yasitlarinin coguna göre arayi kapatir. bu ikisinden biri bile yoksa mümkün degil.

Bu bakis acisiyla kapatamaz. Cunku odaklanmasi gereken baskalari degil, kendisi olmali.

Colt Express, vahşi batı temalı oyun. trende diğer oyuncuları soyma, ateş etme vs. var. Citadels bilmiyorum ama uyar belki.

Munchkin!

werewolf oynarken deliler gibi eglenmistim.

@antikadimag, werewolf benim bildigim oyunsa boardgame degil?

tuana :)